Er zijn een aantal manieren om cyanide, die een natuurlijke stof is, uit water te verwijderen, maar geen van de manieren is eenvoudig uit te voeren. Het zal precisie, expertise, geld en voorzichtigheid eisen om cyanide uit het water van het stuwmeer te verwijderen. Dit stelt bioloog Ashvin Sewsahai, MSc., Bc.
Het verwijderen van een overmaat aan cyanide uit het milieu, m.n. uit het Stuwmeer, is een complex proces dat gespecialiseerde technologie en deskundigheid vereist. Ten eerste is identificatie en broncontrole heel belangrijk. Het is belangrijk om de bron van de cyanide verontreiniging te identificeren en indien mogelijk de lozing ervan te stoppen of te verminderen. Dit kan betekenen dat industriële activiteiten worden aangepast of dat naleving van regelgeving en milieunormen wordt afgedwongen.
Een mogelijk proces om cyanide te verwijderen uit het water is, verdunning. Verdunning van de rivier kan helpen om de concentratie van cyanide te verlagen. Dit kan worden bereikt door gecontroleerde waterafvoer of door het toevoegen van schoon water aan de rivier. Het is echter belangrijk om rekening te houden met de mogelijke ecologische gevolgen van verdunning.
Ook is mogelijk een chemische behandeling: Er zijn verschillende chemische behandelingen beschikbaar om cyanide te neutraliseren of te ontleden. Een veelgebruikte methode is het toevoegen van chemicaliën zoals chloor of waterstofperoxide, die cyanide omzetten in minder giftige verbindingen. Deze behandeling moet zorgvuldig worden uitgevoerd om ervoor te zorgen dat de bijproducten niet schadelijk zijn voor het milieu.
Adsorptie is een andere methode, waarbij cyanide verwijderd kan worden uit water. Deze methode kan worden gebruikt om cyanide te verwijderen door gebruik te maken van materialen zoals actieve koolstof of harsen. Deze materialen hebben de eigenschap cyanide aan zich te binden en kunnen worden gebruikt in filtersystemen om het water te zuiveren.
Een biologische behandeling kan ook toegepast worden. Sommige bacteriën en algen zijn in staat cyanide af te breken door middel van biologische processen. Het stimuleren van deze natuurlijke afbraakprocessen kan een effectieve manier zijn om cyanide te verwijderen. Dit kan worden bereikt door het creëren van geschikte omstandigheden, zoals het optimaliseren van zuurstofniveaus en het toevoegen van nutriënten.
Het is belangrijk op te merken dat de keuze van de juiste methode afhangt van de specifieke omstandigheden en de concentratie van cyanide in het water. Het is raadzaam om deskundigen te raadplegen op het gebied van waterbehandeling en milieutechniek om de meest geschikte oplossingen te identificeren en te implementeren. Daarnaast is het van cruciaal belang om preventieve maatregelen te nemen om cyanideverontreiniging te voorkomen en te verminderen, om zo de impact op het milieu te minimaliseren.
Cyanide komt in de natuur voor en behoort tot 1 van de vele vruchtenplantengifstoffen, voorkomende in o.a. amandelen en in de pitten van peren, appels en pitten van steenvruchten zoals perziken, pruimen en kersen, bittere amandelen en cassave, doch in een lage acceptabele dosis; dat vormt dan geen probleem. Cyanide kan bitter smaken en ruiken. Echter, bij een overmaat kan dat zeer giftig zijn. Cyanide kent ook vele (industriële) toepassingen en wordt onder andere gebruikt om goud uit gesteente te winnen in goudmijnen. Verder wordt het toegepast in elektrodepositie, metallurgie, sieradenindustrie en fotografie. Soms worden cyaniden ook gebruikt als rattengif en insecticiden.
Cyanide is bij overmaat, zoals eerder gesteld, een giftige stof die schadelijk kan zijn voor het milieu en de gezondheid van levende organismen, inclusief mensen indien het een hoge dosis betreft. Het kan bij de mensen bij een overdosis leiden tot onder andere krachtsverlies, hoofdpijn, verwarring, misselijkheid en braken, toename van de frequentie en diepte van de ademhaling, aanvankelijk versnelde hartslag en later vertraagde hartslag, ademhalingsdepressie, ademstilstand, bewusteloosheid en hartritmestoornissen, verminderde reproductie-succes en mogelijke zelfs sterfte. Dit komt mede doordat het de werking van enzymen in het lichaam verstoort, die onder andere betrokken zijn bij de cel-ademhaling.
Wanneer cyanide in water terechtkomt, kan het zich verspreiden en verschillende aquatische species aantasten, zoals vissen. Daarnaast kan het zich ook ophopen in de voedselketen, omdat toxische stoffen vaak opstapelen, naarmate ze van het ene naar het andere organisme worden doorgegeven; cyanide wordt langs natuurlijke weg moeilijk afgebroken; we zeggen dan ook wel dat cyanide een persistente stof is, die zich blijft ophopen. Als cyanide in de voedselketen terechtkomt, kan het schadelijke effecten hebben op de species die het consumeren. Vissen en andere aquatische dieren kunnen acute toxische effecten ervaren, terwijl dieren hoger in de voedselketen, zoals roofvogels e/o zoogdieren, blootgesteld kunnen worden aan langdurige blootstelling, vanwege het feit dat cyanide persistent van aard is.
De snelheid waarmee cyanide in water wordt afgebroken, hangt af van verschillende factoren, zoals de concentratie van cyanide, de pH-waarde van het water, de temperatuur en de aanwezigheid van andere chemicaliën. In het algemeen wordt cyanide helaas relatief langzaam afgebroken door chemische reacties en micro-organismen in het water. De afbraaktijd kan variëren van enkele uren tot enkele weken.
Voor de lokale bewoners is bovenstaande situatie zeer ernstig, omdat de meeste dorpsbewoners voor hun eiwitvoorziening afhankelijk zijn van de visvangst, en grotere zoogdieren in de nabije omgeving, die het water van het Stuwmeer eveneens nuttigen. Eveneens gebruiken deze dorpsbewoners het water van het Stuwmeer voor het koken, baden, wassen van kleding, zwemmen, etc. Ook personen van Paramaribo kunnen i.v.m. het nuttigen van vis en wildvlees uit deze gebieden op den duur gevaar lopen.
Helaas wordt middels de huidige approach, het creatief intellectueel denken, als die er überhaupt is, van de verantwoordelijke beleidsmakers blootgelegd en zulks ten kostte van het milieu. Dit is slechts een voortvloeisel voor de aanpak van dit probleem. De lokale bewoners zijn debet aan deze ramp, omdat zij de Chinezen en Brazilianen helpen bij de goudwinningsactiviteiten, waarbij er cyanide wordt gebruikt. De regering gaat hier ook niet vrij uit, want de import van cyanide is verboden en alleen aan de multinationals zijn er vergunningen verleend om dit spul te importeren. Het is dan verbijsterend, dat tonnen van dit spul op een onverantwoordelijke manier zijn geïmporteerd en bewaard nabij het stuwmeer.
