“Het schooladvies is bijna bindend en is moeilijk te veranderen”, zegt een schooldirecteur over de bezwaarschriften die door ouders zijn ingediend bij het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur over het schooladvies.
De directeur zegt dat het schooladvies niet alleen door de directie is bepaald, maar door een aantal leerkrachten die het kind sinds leerjaar 9 gevolgd hebben en les hebben gegeven. “Dus het is bijna bindend.” De directeur meent dat als de leerkrachten hun werk goed gedaan hebben, er geen ruimte is voor verbetering. “Dus er zal niets veranderen aan het schooladvies.” Hij deelt vervolgens mee dat als het ministerie of de inspectie vraagt om de stukken van het kind weer te controleren, dat dan wel zal gebeuren. “Maar bezwaar aantekenen betekent niet dat het schooladvies automatisch zal veranderen.”
Een wiskundeleerkracht stoort zich enorm aan dit systeem. “Juist de ouders van de nietsnutters hebben bezwaar aangetekend bij het ministerie.” De leerkracht begrijpt wel dat er fouten gemaakt kunnen worden en dat een ouder of leerling bezwaar aantekent tegen het schooladvies. “Maar wat ik me niet kan voorstellen is dat de ouders van de nietsnutters bezwaar tekenen tegen het schooladvies.”
De onderwijzer zegt dat de meeste kinderen van leerjaar 10 al vanaf het begin van dit schooljaar met de gedachte zaten dat zij zullen doorstromen. Pas medio tweede kwartaal, toen de scholen op de hoogte werden gesteld over dit systeem, begonnen de leerlingen zich in te zetten. “Dan was het voor de meesten al te laat.” Hij meent dat als een leerkracht een leerling een cijfer had gegeven, dan was het niet mogelijk om protest aan te tekenen tegen dat cijfer. “Waarom mag er dan wel protest aangetekend worden tegen het schooladvies?”, vraagt hij zich af.
