Tijdens een recente vergadering van De Nationale Assemblee (DNA) uitte Stephen Tsang, lid van de NDP-fractie, felle kritiek op de manier waarop de regering omgaat met belangrijke wetgeving. Hij hekelde het gebrek aan voorbereiding en transparantie bij het indienen en behandelen van de wetten, specifiek de Comptabiliteitswet en de Spaar- en Stabiliteitsfondswet.
Tsang benadrukte dat beide wetten pas op 9 december 2024 zijn ingediend, minder dan drie weken voor de behandeling in DNA. “Het zijn lijvige wetten en meerdere stakeholders hebben aangegeven dat zij onvoldoende tijd hebben gehad om deze te beoordelen”, stelde Tsang. De Staatsraad had bovendien beide wetsvoorstellen afgekeurd, maar desondanks worden ze met haast doorgedrukt.
“Wat voor nut heeft de Staatsraad nog als haar adviezen worden genegeerd?”, vroeg Tsang retorisch. Hij wees ook op een zorgwekkende trend waarbij op het laatste moment wijzigingen in wetten worden aangebracht, vaak na de tweede ronde in DNA, waardoor leden geen vragen meer kunnen stellen.
Tsang beschuldigde de regering van het faciliteren van corruptie door wetten zodanig aan te passen dat strengere regels pas ingaan bij een volgende regering. Een voorbeeld dat hij aanhaalde, was de Aanbestedingswet, waarbij op het laatste moment werd bepaald dat deze niet van toepassing zou zijn op de huidige regering. “Dit is pure corruptiefacilitering en ik waarschuw ervoor dat dit niet ook gebeurt met de Comptabiliteitswet”, waarschuwde Tsang.
In zijn betoog benadrukte Tsang dat de Spaar- en Stabiliteitsfondswet van 2017 specifiek was ontworpen om economische stabiliteit te waarborgen en te sparen voor slechte tijden. Hij uitte bezorgdheid dat het huidig wetsvoorstel dit doel verandert naar het financieren van begrotingstekorten. “De rijkdom uit de niet-duurzame sector is eindig. We moeten deze aanwenden om welvaart op lange termijn te garanderen, niet om begrotingstekorten te dekken”, stelde hij.
Daarnaast wees Tsang op het ontbreken van duidelijke regels en kaders:
– Geen minimum- en maximumbedragen voor het gebruik van het fonds.
– Geen koppeling van begrotingsregels aan een vijfjarenplan.
– Geen bepalingen om onafhankelijkheid en transparantie te waarborgen.
De NDP-parlementarier uitte zorgen over de onafhankelijkheid van het fonds. Hij wees erop dat het wetsvoorstel een vrijbrief geeft aan de regering om zonder beperkingen gebruik te maken van het fonds. “We mogen geen blanco cheque geven aan een toevallige regering”, benadrukte hij. Hij pleitte voor een onafhankelijk beheer, bij voorkeur door de Centrale Bank, zoals dat in andere landen gebruikelijk is.
Tsang drong aan op het intrekken van de Spaar- en Stabiliteitsfondswet van 2017 in de slotbepalingen, aangezien het nieuwe wetsvoorstel deze volledig vervangt. Hij waarschuwde ook tegen het opportunisme van de regering, met name in de context van misleidende beloftes zoals het spaarbiljet van USD 750 voor elke burger. “Het vertrouwen in de regering is op een dieptepunt door dit soort handelingen. We moeten beter doen voor het volk van Suriname.”
Hij sloot af met een oproep aan zijn collega’s in DNA om de opmerkingen van de Staatsraad en andere stakeholders serieus te nemen. Hij riep op tot zorgvuldigheid en transparantie in de verdere behandeling van deze cruciale wetten.
