“Ik ga deze periode zeer positief tegemoet en ga de medaille behalen”, aldus een zelfverzekerde Jaïr Tjon En Fa. De Surinaamse baanwielrenner doet een korte vooruitblik richting de Olympische Spelen in Parijs, Frankrijk.
Het is alsof hij weet wat van hem verwacht wordt tijdens het mondiaal evenement. In het weekeind van 12-14 april gaf hij tijdens deelname aan de Tissot UCI Track Nations Cup in Milton, Canada alvast een schot voor de boeg. De Surinamer won op zijn favoriete onderdeel (200 m sprint) zilver. Slechts meervoudig wereld- en olympisch kampioen, de Nederlander Harrie Lavreysen, bleek een sta-in-de-weg.
Aanvankelijk gold de ontmoeting in Canada als slotcompetitie in aanloop naar de Olympische Spelen. Tjon En Fa doet echter uit de doeken dat hij mogelijk nog aan 2 wedstrijden en trainingskampen zal participeren. “Er zijn een paar dingen waaraan ik nog moet werken. Alles is goed, maar het moet gewoon iets beter.”
Hij verzekert dat hij tijdens de Spelen klaar zal zijn om te ‘ontploffen’. Naar zijn zeggen is hij bijna ready voor het groot moment. Op de vraag als hij nog over voldoende tijd beschikt om aan de nodige verbeterpunten te werken: “deze paar maanden zullen wij hard daaraan werken en het komt zeker goed.”
Terugblik UCI Nations Cup Milton
Over zijn optreden in Canada was de Surinamer deels tevreden. “Met de sprints ben ik wel tevreden, maar de keirin niet.” Op laatstgenoemd onderdeel geraakte hij niet uit de kwalificaties. Dat was voor hem een teleurstelling en dat stoorde. “Ik was natuurlijk teleurgesteld met mijn keirin resultaat. Het is mijn enige Nations Cup dat ik niet in de A of B finale zat”, merkt hij op. Naar zijn inziens had hij het veel beter kunnen doen, “maar het is me niet gelukt dit keer.” Hij probeerde tactisch iets anders uit tijdens de keirin. Jammer genoeg verliep het niet zoals het moest. “Dus daarvoor moet ik nog trainen.”
Zijn 2e plek overall bij de 200m sprint gaf hem meer zelfvertrouwen richting de Spelen. Verder voelde hij zich ook opgelucht na het mindere optreden tijdens de keirin. Tjon En Fa erkende dat zijn snelle kwalificatietijd (9.522 seconden nummer 2 overall) zeker een “confidence booster”was.
Echter zou dat niet erin hebben geresulteerd dat hij r tegen minder sterke rijders uitkwam in aanloop naar de finale. “Kwalificatie is 1 ding en wedstrijdsprints zijn weer wat anders”, benadrukt hij. Volgens hem is het tactisch op de 200m sprint gewoon beter gegaan. Hij haast zich door te stellen dat de wedstrijden bij eerdere toernooien tactisch niet veel slechter waren. “Ik was gewoon iets sneller tijdens deze wedstrijd.”
Tjon En Fa erkent dat Lavreysen nog een treetje hoger zit. Naar zeggen van de Surinamer is de Nederlander niet alleen tactisch goed, “maar hij is gewoon iets sterker en sneller. Dat maakt het moeilijk om hem te verslaan in een sprint.”
Tachana Dalger
Ook Tachana Dalger blikt met een tevreden gevoel terug op de wedstrijden in Milton. Dit ondanks de Surinaamse zowel op 200 m als de keirin niet uit de kwalificatie geraakte. Ze vestigde weliswaar een nieuw personal best (11.459 seconden) in de kwalificaties op de 200 m. De Surinaamse sportvrouw van het jaar 2023 verbrak daarmee haar vorig persoonlijk record (11.557 seconden) gevestigd tijdens de UCI Nations Cup wedstrijden in Hong Kong (15-17 maart).
“Milton was best goed. Ik heb kunnen meten en strijden tegen de besten van de wereld”, zegt de baanwielrenster. Volgens haar was het “een enorme zware periode na Colombia.” Om zich beter als baanwielrenner te ontwikkelen nam zij deel aan trainingsstages in het Zuid-Amerikaans land.
“Ik heb alles gedaan wat ik kon, leer steeds meer en ben nog niet daar, dus moet ik er harder tegenaan gaan om te winnen”, is haar eerlijk oordeel. Ondanks zij een nieuw personal best tijd neerzette, had Dalger verwacht sneller te gaan, “maar dat zat er helemaal niet in. Ik ben wel trots dat ik steeds dichter bij kom en beter wordt, maar het was niet genoeg voor de kwalificatie.” Volgens de baanwielrenster heeft zij haar personal best kunnen verbeteren dankzij heel veel moeite en mentale inspanning.
Dalger erkent dat de concurrentie veel langer op een hoger niveau internationaal actief is. “Hun training met sterkere ploeggenoten is veel beter, ze hebben alles wat nodig is en meer wedstrijdervaring.” De Surinaamse beschouwt deze punten als de nodige ingrediënten die ze nodig heeft om zich in de sport te ontwikkelen.
Haar groei hangt verder af van de trainingswijze en de omstandigheden.
Tachana gelooft dat als zij de beschikbare middelen ter beschikking heeft dat zij meer kan bereiken. “Geld is een van de dingen die bepaalt hoe ver ik kom.” De Surinaamse zou in een soort trainingsprogramma net als Tjon En Fa terecht willen komen. Zij erkent dat haar huidige omgeving (woont en traint in Trinidad en Tobago) niet meer voldoet aan de eisen om hogerop te komen. Het plafond is bereikt.
Dalger verwijst naar de trainingsstage in Colombia met de lokale selectie gedurende een maand. Ze merkte meteen de vooruitgang. “Binnen een maand tijd heb ik nieuwe pb’s kunnen neerzetten en goede prestaties geleverd. Laat staan als ik daar zelf train.” Nu werkt ze alleen met de beschikbare middelen en ontbeert zij support van onder andere het Surinaams bedrijfsleven.
De 23-jarige Surinaamse focust zich niet op de Olympische Spelen in Parijs, Frankrijk, maar kijkt 4 jaar verder naar de Spelen in Los Angeles, Verenigde Staten van Amerika in 2028. Met haar leeftijd gelooft zij dat er voldoende tijd is om bovengesteld doel te bereiken. “Ik ben best jong en train daar naar toe.” Over een paar weken werkt Dalger in Trinidad enkele UCI Class 2 wedstrijden af. “En daarna kijk ik verder wat er op schema staat.”
