Dagen voordat een heuglijk feit daar is, zit je meestal in een soort gedachtenworsteling: zal ik de dag uitbundig vieren of hou ik het sober en gebruik ik het moment om te bezinnen? Ik denk dat onze regering deze week ook met dezelfde gedachten rondloopt, aangezien het twee jaar is dat zij gekozen is door het vredelievend en lamgeslagen Surinaams volk.
Ik wil bij deze de huidige machthebbers adviseren om de winkel die zij hebben overgenomen, voor nu tot en met de volgende verkiezingen, te sluiten en aandacht te schenken aan de openheid en transparantie die zij plechtig hadden beloofd.
Ja, er bestaat een winkel ja. Je wist het niet, noh? Die winkel is heel goed bevoorraad en de top vier spullen die het meest aan de klanten worden verkocht zijn mantels der liefde, vergeetboeken, achteruitkijkspiegels and last but not least doofpotten. Die spullen zijn in ‘Chanwijk Superstore’ spotgoedkoop en worden op gezette tijden zelfs gratis aangeboden. De winkeleigenaren worden soms ook nog erg boos wanneer de consumenten weigeren enkele van die items tot zich te nemen. Oh, ja…aan de voorzijde van de winkel was een mini groentemarkt, met als hot item: fresh capital!
Helaas, hebben de leveranciers uit een klein koud landje in Europa, heel snel ingezien dat de export van dat product niet van een leien dakje gaat, zoals ons hier werd voorgehouden bij de opening van die superstore. De leveranciers, verenigd in de organisatie genaamd Forum In Onze Diaspora, waren aanvankelijk erg enthousiast en stonden te trappelen om het verse kapitaal naar ons toe te sturen, maar al heel snel hebben hogere machten duidelijk aangegeven dat dat ding geen bakba winkri is. Voorlopig is dat dus aangehouden.
Ergens kregen wij ook te horen dat er mogelijk een aantal investeerders zich zou aandienen, maar eerst moest een selecte groep de mooie en kleurrijke zaken die het land te bieden heeft op een peperdure beurs tonen. Een paar zangoptredens organiseren, een paar gitaarsnaren aantrekken, een paar heupjes schudden en even wat danspasjes doen zouden ervoor zorgen dat de rijke mensen die de beurs bezochten interesse zouden krijgen voor onze switi Sranan. Vooral de units, die waren ingericht als de woonkamer van een pras’oso uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog. Boi, díe zou zeker indruk maken op de mensen daar. Ik wil niet pessimistisch zijn en daarom heb ik geloof, stuur ik al het positieve de atmosfeer in en kijk ik naar die gudu papa’s uit.
Lopen wij verder de winkel in dan merken wij dat er ook een grote variëteit aan worstproducten in de enorme staande freezers staat opgesteld. Worst die ons regelmatig wordt voorgehouden. Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat het koppel Chanwijk de winkel in een zeer slechte staat heeft overgenomen. Het vervelende is wel dat men zoveel gouden bergen had beloofd en dat men 200 hele dagen had uitgetrokken om zichtbare verbeteringen te brengen. Anyway, belofte maakt schuld en daar zijn onze leiders kampioen in. Schulden maken zonder noemenswaardige en effectieve resultaten en de zaak draaiende houden is vanaf november 1975 een karaktereigenschap geworden.
De organisatie waarin economen vertegenwoordigd zijn hebben laatst een rapport uitgebracht en cijfermatig aangetoond dat ook de huidige bedrijfsleider de gave bezit om geld uit te geven aan oneigenlijke zaken.
(ik praat bewust niet over “geld strooien”, anders gaat de assistent-bedrijfsleider zich misschien aangesproken voelen). Een mevrouw van de straat gaf enkele maanden terug in een interview die bedrijfsleider de bijnaam van ‘Belofte’, maar de vereniging van de economen noemt hem liever Big Spender. Zo te zien maakt Big Spender zich totaal niet druk, aangezien hij die week gelijk de opdracht gaf om landelijk vergeetboeken en doofpotten weg te geven.
In de afgelopen twee jaar zijn er ook een heleboel zaken weggepoetst, weggemoffeld, maar ook teruggedraaid. Een andere gratis dienst die de afgelopen 24 maanden is doorgedrukt, is de Zand Erover service. Daarbij mag je geen vragen stellen en vooral geen kanttekeningen of opmerkingen plaatsen. “Het is goed zo! De zaak is bij deze afgedaan!” hoorde ik laatst een van de employees zeggen.
Als het geweldige duo toch besluit om hun aanzitten te vieren hebben zij alvast een apinti dron ter beschikking. Deze apinti dron heeft Belofte…ik bedoel…Big Spender laatst als cadeau gekregen van de lieve mensen van Brokopondo. Voordat hij zijn muziekformatie voor het feestje gaat formeren zal hij, vier weken na de watersnood, nagaan of hij het getroffen gebied zal uitroepen tot rampgebied. Daarna zal hij zich concentreren op de andere aangetroffen en gecreëerde rampen.
Lobi voor mijn Sranansma.
