Wat mij de laatste paar maanden opvalt, is dat van de vele auto-ongelukken en aanrijdingen die wij kennen in dit land, een flink aantal voertuigen op zijn dak belandt en de vier wielen de blote hemel zitten te bewonderen. Bijna een relaxte houding die vergeleken kan worden met iemand die zorgeloos op een strand ergens in het Caribisch gebied ligt te zonnen. Je zou haast niet willen geloven dat de bestuurder van zo’n voertuig kort daarvoor zoveel ellende en schade heeft veroorzaakt. “So wan moi wagi! (Zo een mooie auto)” zijn enkele van de verzuchtingen die je allemaal van omstanders hoort.
Onze voortvluchtige meneer Hoefkabel kan je echt wel vergelijken met zo’n wagi. Schade veroorzaken aan de economie van een land, doen alsof er niks aan de hand is en lekkertjes op je rug liggen. Zijn relaxte lighouding op de plek waar hij zich nu bevindt wordt kracht bijgezet door de beslissing die de Wereldpolitie laatst heeft genomen. De zaak is afgehamerd met als commentaar: “We hebben de zaak bekeken, we vinden dat hij niet heeft gezondigd en daarom gaan we hem niet oppakken…maken jullie ons hoofd verder niet moe!” Ik kan mij voorstellen hoe blij deze meneer was na het horen van het eindoordeel. Zijn smalle oogjes werden nóg smaller na de breedste smile die hij ooit in zijn leven heeft opgezet.
Een extra cocktail genaamd ‘The Untouchable’ werd vervolgens bij de bar besteld en meneer zakte nog dieper in zijn zachte strand(kingsize)bed. Ondertussen zijn de lokale justiet..jus…jusssjies..jusssjie…(wat is het woord ook al weer?)…jusss..tiet…sjeele…justietiële (gunst, ik kijk te veel naar live uitzendingen van ons parlement)…ja…ondertussen zijn onze lokale justitiële autoriteiten helemaal ontstemd na dit besluit van het Korps Internationale Politie, omdat zij hadden gehoopt dat zij een sterke case hadden en dat Hoefmans binnen de kortste keren in designer hand- of enkelboeien weer naar huis begeleid zou worden.
Mooi niet, dus! Nu gaat men andere manieren zoeken om deze meneer tenminste zichtbaar te maken en hem naast zijn reeds ingesloten stafmedewerkers en business partners te krijgen. Ik weet niet of dat zal lukken, want ai, boi…meneer Hoefmans is een van de beste goochelaars van de afgelopen tien jaar. Zijn verdwijntruc is verreweg een van de beste verdwijntrucs. Niet eens een korte WhatsApp voice note, niet eens een YouTube-short, niet eens een TikTok videootje (al is het eentje waarbij hij voor 3 seconden bullebak maakt richting onze geweldig Openbaar Ministerie), gewoon niks……totaal niks! Hoe presteert hij het?
Oh, ja… onze verpleegkundigen zijn de afgelopen week in de bloemetjes gezet op de Dag der Verpleging. Een dag waarop alle problemen waarmee zij bij het uitoefenen van hun beroep geconfronteerd raken even worden vergeten. Op die dag was er aandacht voor de breedste smiles, lekkere snacks, drank, bloemetjes en als icing on the cake in totaal 300 bereidverklaringen van percelen overhandigd door de Eerste Burger van het land himself en zijn helper.
Enkele dagen daarna kwam de minister van Volksgezondheid een overzicht presenteren van de verworvenheden van zijn ministerie. Wauw!!! Mijn ogen werden even groot als die van een uil bij het doornemen van die lijst. Met de uitgifte van deze gronddocumenten en de nieuwe lijst van verworvenheden zijn de problemen in de gezondheidszorg weggemaakt, noh? Iedereen die in het vervolg in de media komt wordt verwezen naar al het goede wat er reeds gedaan is en heeft dus helemaal geen reden tot ‘klagen’. (Doet mij ineens denken aan Het Boek der Verworvenheden dat gepubliceerd en gepresenteerd is door een bepaalde regering).
Laten we kijken wat deze nieuwe week ons brengt. In ieder geval hoop ik dat er weinig tot geen auto’s op hun rug belanden, dat die grote doofpot niet verder aangevuld wordt en dat die grote sibibusi die er voorspeld zijn geen grote schade aanrichten.
Goeiemorgen, mi lobi Sranan.
