De relatie tussen politiek en economie is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Politieke besluiten hebben directe gevolgen voor de economie, terwijl economische beleidsmaatregelen voortvloeien uit politieke keuzes.
Deze verwevenheid benadrukt de noodzaak voor economen om beleidsmaatregelen te analyseren binnen de context van politiek en openbaar bestuur. Stelt de Vereniging van Economisten in Suriname in hun laatste editie van Inzicht.
Op 25 mei 2025 vinden in Suriname de algemene verkiezingen plaats. Politieke partijen zijn inmiddels volop bezig met campagnes om kiezers te overtuigen. In veel landen, en ook in Suriname, blijkt dat de economische situatie een doorslaggevende factor is bij de stemkeuze. Burgers baseren hun keuze vaak op hun persoonlijke financiële situatie: kunnen zij rondkomen van hun salaris, of zijn zij genoodzaakt meerdere banen te nemen om het hoofd boven water te houden?
Naast het inkomen zijn ook basisvoorzieningen zoals betaalbare huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg, infrastructuur, veilig drinkwater en energie cruciale factoren die de stem van de kiezer bepalen. Op dit moment ontbreekt het in Suriname echter aan een optimale voorziening van deze basisbehoeften, wat de vraag oproept of de huidige politieke leiders in staat zijn om hierin verbetering te brengen.
Politieke beloftes versus realiteit
Ondanks de vele politieke beloftes is er in de praktijk weinig inhoudelijke discussie over structurele oplossingen. Politici lijken meer bezig met het bekritiseren van tegenstanders dan met het presenteren van concrete plannen. De vraag blijft dan ook hoe politieke partijen daadwerkelijk invulling willen geven aan economische groei en sociale vooruitgang.
NDP en de toekomst
De Nationale Democratische Partij (NDP) benadrukt momenteel het belang van corruptiebestrijding. Echter, tijdens hun regeringsperiodes van 2010-2020 werd Suriname tweemaal in een recessie gestort. De partijleiding bestaat grotendeels uit dezelfde personen die destijds in hoge bestuursfuncties zaten. Hoewel de NDP nu belooft corruptie uit te bannen, blijft de vraag welke concrete stappen de partij daadwerkelijk heeft ondernomen tegen corruptie tijdens hun bestuursperiode.
Coalitie streeft naar meer macht
De leiders van de twee grootste coalitiepartijen hebben de kiezer gevraagd om hen respectievelijk meer dan 28 zetels in De Nationale Assemblee (DNA) te bezorgen en meer dan 100.000 stemmen te geven. Dit roept de vraag op: wat hebben zij in de afgelopen regeringsperiode daadwerkelijk bereikt met hun parlementaire meerderheid? En wat willen zij doen met nog meer macht? De recente onderhandelingen over de Chinalco-deal roepen hierbij vragen op over de mate waarin de samenleving betrokken wordt bij dergelijke beslissingen.
A Nyun Pasi: Een Nieuwe Richting of Oude Gewoonten?
Een voormalige coalitiepartij, die halverwege de regeringsperiode opstapte, claimt nu een ‘nieuwe weg’ te hebben gekozen. Echter, onduidelijk blijft wat deze nieuwe koers precies inhoudt. Betekent dit afstand nemen van het vorige regeerakkoord en het ‘friends and family’-beleid? Of betekent het juist een breuk met de vijftien jaar regeringsverantwoordelijkheid onder leiding van president Venetiaan, waarin na twee NDP-regeringen de economie hersteld werd?
De vraag blijft dan ook of ‘A Nyun Pasi’ daadwerkelijk een frisse start betekent, of slechts een herhaling is van oude politieke patronen.
