Vrije meningsuiting

In een democratisch land is vrije meningsuiting een groot goed. En de meeste mensen staan daar ook achter. Maar waarom is het dan toch een feit dat, maar een zeer klein percentage van de Surinaamse bevolking (en diaspora) daar gebruik van maakt? Vooral na de laatste ontwikkelingen blijft de meerderheid stil en laat alles maar over zich heen komen.

We zijn allemaal getuigen van zorgelijke ontwikkelingen in Suriname waarbij er sprake is van vaker recht praten wat zo krom is als maar wezen kan. Zwaarwegende zaken tegen hooggeplaatsten schuift het OM op de lange baan door voorgerechtelijke onderzoeken te verrichten die jarenlang kunnen duren. Dat is duidelijk een vertragingstechniek zo vlak voor de verkiezingen van 2025.

Over alles wat er maar krom gaat in de afgelopen vier jaren is de meerderheid alleen maar binnenskamers aan het klagen alsof we niet in een democratie leven, maar in een dictatuur. En ik snap ook wel dat het gevoel leeft van beperking in het uiten van de vrije mening en men bang is voor rancune. Maar dat is nu juist waarop gedoeld wordt, namelijk dat iedereen volgt als makke schaapjes.

In een democratie wat Suriname volgens de Grondwet nog steeds is en vooral moet blijven, ligt de macht te allen tijde bij het volk. Daarbij is het voor alle Surinamers hun volste recht om op te komen voor de belangen van de samenleving als die geschaad worden.

Ik ben daarom zeer dankbaar voor de weinige moedige, kritische Surinamers die wel het lef hebben om naar buiten toe te treden met hun eigen mening over alles wat krom gaat.

Een aspect waarop ik de nadruk wil leggen, is dat het volstrekt ondemocratisch is dat een partij oproept tot een verkiezingsuitslag van 34 zetels voor de betreffende partij. Onder het mom dat dát het regeren makkelijker zal maken. Niets is minder waar! Dit is letterlijk een oproep doen naar de samenleving toe om te kiezen voor dictatuur.

Aan de ene kant kan ik me voorstellen dat deze partij denkt dat ze te doen hebben met een samenleving die maar alles over zich heen laat komen, want er is maar een kleine groep die gebruikmaakt van haar recht om op geheel eigen wijze tegengas te mogen en kunnen geven als dat nodig is. Het is helaas niet effectief genoeg.

Voor de Surinamers die maar stil blijven, heb ik de volgende zeer serieuze overdenking:

Surinamers, ik roep jullie allemaal op om je stem uit te brengen op 25 mei 2025. Het is een burgerrecht, maar dit keer is het feitelijk een burgerplicht om te voorkomen dat één partij de absolute regeermacht in handen krijgt. Suriname is van ons allemaal. Laten we daarom blijven strijden voor dit mooie land waar vrijheid een groot goed is.

Stré de f’ stré wi no sa frede
Gado de wi fesi man

Francis Renfurm