Suriname moet versneld toegang krijgen tot internationale klimaatfinanciering om zijn natuurlijke kapitaal te beschermen en de carbon-negatieve status te behouden. Dat was de kernboodschap tijdens een seminar op woensdag 15 oktober, georganiseerd door Natuurlijke Hulpbronnen met internationale partners.
Tijdens de bijeenkomst werd gewezen op de zogeheten ‘Triple Planetary Crisis’—klimaatverandering, verlies aan biodiversiteit en milieuvervuiling—die volgens Ritesh Sardjoe (directeur Milieu, Ministerie van Olie, Gas & Milieu) niet los van elkaar staan, maar systeemisch met elkaar verbonden zijn. De gevolgen raken mondiale stabiliteit, ecosystemen en volksgezondheid en vragen om een multisectorale aanpak.
Volgens de gepresenteerde analyses kan Suriname, zonder proactieve natuurpreservatie en duurzame ontwikkeling, een daling van de bosbedekking meemaken van 93% naar 87%. Daarmee komt ook de unieke carbon-negatieve status in het geding, zo werd benadrukt.
De organisatoren stelden dat groene financiering—via internationale fondsen en partnerschappen—essentieel is om de noodzakelijke investeringen in natuurbeheer, klimaatadaptatie en verduurzaming van de economie mogelijk te maken.
Operationele realiteit en economische koers
Uit onderzoek waarover het Ministerie van Olie, Gas & Milieu beschikt, blijkt dat het Surinaamse bbp per hoofd van de bevolking rond USD 7.000 ligt. Om de economie duurzaam te ondersteunen, is opschaling noodzakelijk. De verwachting is dat inkomsten uit olie- en gasontwikkelingen dit kunnen verhogen richting USD 40.000 per capita, mits opbrengsten gericht worden geïnvesteerd in duurzame sectoren.
Suriname noteert volgens dezelfde bron een Environmental Performance Index (EPI)-score van 75 en staat daarmee regionaal op de eerste plaats. Tegelijkertijd werd onderstreept dat er aanzienlijke opgaven resteren, waaronder het aanpakken van het hardnekkige afvalbeheer.
Beleidsdoelen: weerbaarheid en behoud carbon-negatief
Voor de huidige regeertermijn formuleerde het ministerie twee hoofddoelen: het versterken van de klimaatweerbaarheid én het behouden van de carbon-negatieve status. Dat vereist, aldus de sprekers, structurele investeringen in bosbescherming, biodiversiteit, adaptatie-infrastructuur en circulaire oplossingen—mogelijk gemaakt door betere toegang tot internationale klimaatfinanciering.
