Waarom verkoopt Jennifer Simons Suriname’s ziel aan Nederland?

Mijn patriottisch hart bloedt! Zo hard heb ik als NDP-strijder gevochten tegen de Nederlandse kolonisator en nu zie ik met een lede ogen en een bloedend hart hoe onze ziel aan datzelfde Nederland wordt verkocht door Jennifer Simons, die zich nu alle macht binnen de partij naar zich heeft toegetrokken. Wat een schaamteloze vertoning was dat toen ze haar zogenaamde visie op 9 april 2025 in Amsterdam uiteenzetten enkel en alleen om ‘duku’ op te halen voor haar wanhopige strijd tegen president Chandrikapersad “Chan” Santokhi.

En achter haar rug om scharrelt Ashwin Adhin, met duistere contacten in Den Haag en Rotterdam op zoek naar diezelfde duku uit koloniaal Nederland. Erger nog, nu doen steeds geruchten de ronde over Robert van Trikt, zijn veroordeelde financiële adviseur, die nu ook onderdeel is van deze ‘kabel’ om de ziel van Suriname voorgoed te verkopen.

Mijn land komt op de eerste plaats, en hoewel het me breekt, wend ik mij tot Chan om ons te redden. Jongeren, wees waakzaam! Ouderen, leidt ons voordat Europa’s klauwen ons land opnieuw grijpen.

Simons, wier Nederlandse bloed nauwelijks te verhullen is, betrad deze week de elitekringen van Amsterdam, met haar visie dat slechts een sprookje is om euro’s te vergaren. Voor haar is Nederland geen vreemd land—het is een spiegel, haar bleke gezicht mengt zich naadloos met de erfgenamen van de kolonisten. Bronnen zeggen dat ze een fortuin heeft vergaard van Den Haag tot Utrecht, fondsen om Chan’s coalitie bij de verkiezingen in mei te verdrinken. Adhin, de in ongenade gevallen ex-vicepresident, volgt haar als een geest, zijn eigen fondsenwerving in Rotterdam een grimmige echo van haar verraad. Hij, die in 2020 overheidskantoren onklaar zou hebben gemaakt, kruipt nu in het buitenland, zijn ziel verkocht voor een paar stuivers. De NDP, geboren in 1987 om het buitenlandse gezag te trotseren, buigt er nu voor de kolonisator, een volledige verloochening van onze Marron- en Creoolse voorouders.

Het collectief falen van Simons, Adhin en Van Trikt heeft ons land achtergelaten met grote littekens. Simons, parlementsvoorzitter van 2010 tot 2020, zag hoe de Centrale Bank onder leiding van Van Trikt $500 miljoen aan reserves opmaakte, verspild om een stervend regime overeind te houden. Inflatie verpletterde onze verkopers, maar zij bleef stil. Adhin’s misdaden steken dieper: vicepresident van 2015 tot 2020, hij stapelde $4 miljard aan schuld op onze schouders. “Billboards van leugens,” schreeuwde hij deze februari, Chan beschuldigend van bedrog. Maar zijn eigen bedrog liet ons bankroet achter, onze dromen verpletterd door zijn blinde ambitie. Van Trikt’s schaduw is het grootst: zijn fraude bij de Centrale Bank, blootgelegd in 2020, zag miljoenen Amerikaanse dollars verdwijnen, een verraad dat Simons nooit veroordeelde.

Chan, draagt het gewicht van hun ondergang. Gekozen in 2020, erfde hij een leeggeroofd land—de schatkist leeg, geen internationaal vertrouwen. Met ijzeren wil temde hij de inflatie, sloot oliedeals, en herstelde vertrouwen—allemaal op onze eigen bodem, niet in Nederlandse zaaltjes. Mijn NDP-hart rebelleert, maar Suriname is mijn bloed. Ik heb gemarcheerd voor paars, gehuild om Bouterse, maar ik kan niet toekijken hoe Simons ons verkoopt aan Europa’s hebzucht. Chan, hoewel niet perfect, is ons schild—een slachtoffer van hun misdaden, nu geconfronteerd met hun door Nederland gesteunde messen. Om mijn land kies ik vóór hem.

Simons’ visie mag Amsterdam verleiden, maar verblindt ons voor ons verleden. Adhin’s gebedel en van Trikt’s samenzwering vullen hun zakken, maar maken de onze leeg. Chan is onze hoop, gehavend maar waarachtig. Verzamel je achter hem, niet achter de geesten van een herboren kolonie.

Jaison Saiman
VHP Kandidaat #47