Ondanks de povere opkomst van leerkrachten op het mr. Bronsplein zaterdag 2 april, is Sherwien Valies toch tevreden met de opkomst. Hij is de initiatiefnemer van een informatiebijeenkomst voor leerkrachten die lesgeven op alle niveaus. “Het is de bedoeling dat wij bij elkaar komen en een document samenstellen met zaken die wij graag aangepakt willen zien. Deze gaan wij dan geven aan het ministerie van Onderwijs”, legt Valies uit.
Hij benadrukt dat de oproep van de leerkrachten absoluut niks te maken heeft met afzetten van de vakbondsleiding. “Om dat te kunnen doen moet je trouwens lid zijn van de bond en dat ben ik niet”, zegt Valies. Hij geeft aan dat er tegen niemand wordt gevochten, maar dat hij slechts met zijn collega’s een lijst wil samenstellen van zaken die opgepakt moeten worden voor de leerkrachten. “Want zij zijn de hoekstenen van onze samenleving.”
Zaken zoals huisvesting, kledingtoelage, betere medische voorzieningen en het plaatsen van sociaal-maatschappelijke werkers op de scholen, zijn enkele van de punten die zijn aangehaald. Met de aandachtspunten zijn ook voorstellen aangedragen over hoe het ministerie deze zou kunnen realiseren. “Het is tegenwoordig niet mals voor ons als leerkrachten”, zegt Valies die zelf als parttime leerkracht werkt op het IMEAO. De initiatiefnemer maakt een vergelijking met soldaten in het leger van lagere rang, die met veel meer starten dan een leerkracht die naar zijn zeggen even belangrijk werk verricht.
Het betalen van huur is bijna ondragelijk voor vele leerkrachten die geen eigen woning hebben. “Wij willen via onze werkgever een stuk grond toegewezen krijgen, zodat de leerkracht een eigen huis kan bouwen. Als we geen grond kunnen krijgen, moeten we een huurtoelage uitgekeerd krijgen, totdat wij van de werkgever huisvesting geregeld krijgen. Want als de politiebond het kan doen, waarom dan niet voor de leerkrachten”, merkt Valies op. Goede medische voorziening voor leerkrachten is ook aan de orde gekomen. “Ik heb zelf geen onderzoek gedaan, maar het lijkt alsof de meeste leerkrachten brillen. Hoe worden deze bekostigd”, vraagt hij zich af want het Staatsziekenfonds keert slechts SRD 300,- uit voor een bril. “Daarmee koop je niet eens het glas van mijn bril”, merkt een van de aanwezige leerkrachten op.
Valies geeft ook aan dat behalve kennis overbrengen aan kinderen, leerkrachten vaak ook maatschappelijk werk moeten verrichten. “Wat moet je doen als leerkracht als je een kind krijgt in de klas die honger heeft en zonder eten naar school komt. We doen er alles aan om deze kinderen die onschuldig zijn die begeleiding te geven”, zegt Valies. Als oplossing hiervoor oppert Valies dat er op alle scholen een maatschappelijk werker komt, die moet ondersteunen in sociaal-maatschappelijke issues die spelen bij de kinderen. “Het is niet dat we het niet willen, maar als je vijf kinderen sociaal-maatschappelijk moet begeleiden hoe kan je dan aan de rest les verzorgen?”, merkt hij op. Een van de leerkrachten gaf aan dat er jaren geleden reeds is gevraagd om sociaal-maatschappelijk werkers te plaatsen op de scholen, echter zonder resultaat.
Onderling hebben de leerkrachten hun ontevredenheid geuit over het feit dat de vakbonden nauwelijks of bijna niet opkomen voor de belangen van de leerkrachten. “We verdienen beter dan dit. We moeten een eenheid vormen, maar snappen onze kracht niet”, merkt een leerkracht verhit op. Valies benadrukt dat hij slechts aanwezig is voor de belangen van de leerkracht en geen enkele politiek belang heeft bij het geheel. “Er wordt zoveel gezegd over waarom en dat we tegen vakbonden zijn, maar dat is niet waar. We zien niemand van de politiek hier. Ik wil het wel proberen om voor onze belangen op te komen”, onderstreept Valies.
