BVSS en AVD’ers in wachtkamer voor wandelmars

Bij de Bedrijven Vereniging Sport en Spel (BVSS) gaat de telefoon dagelijks meerdere keren over. Aan de andere kant van de lijn zijn er personen in Suriname en het buitenland die bellen om te weten wanneer de Avondvierdaagse (AVD) weer plaatsvindt. BVSS-voorzitter Purcy Olivieira moet hen het antwoord noodgedwongen schuldig blijven. “We kunnen niet in de toekomst zien, omdat we niet weten hoe Covid-19 zich zal voortbewegen, maar voor dit jaar trekken we sowieso weer een streep erdoor”.

Ondertussen wachten deelnemers als Brayen Refos ongeduldig af. Hij heeft tot aan de laatstgehouden editie in 2019 met verschillende groepen 32 jaar onafgebroken aan de wandelmars, zoals de AVD in de volksmond bekend staat, deelgenomen. Zijn hart brak toen hij in maart 2020, terwijl hij met de voorbereidingen van zijn eigen groep Nengre Kondre Krioro bezig was, gebeld werd dat de AVD niet doorging. “We waren echt down, omdat het voor ons allemaal een vaste hobby is. De wandelmars is maar één keer in het jaar. Je kijkt er dus elk jaar naar uit en je raakt dan teleurgesteld wanneer je hoort dat het is afgeblazen”, zegt Refos

Inkomstenderving

Olivieira heeft dat de afgelopen jaren met pijn in het hart moeten doen. De AVD is al 55 jaar een begrip in de samenleving, een toeristische attractie die geld in het laatje van de overheid brengt. Maar meer nog zijn de vier dagen waarop er wordt gelopen door de straten van Paramaribo, voor met name klein ondernemers een kans om wat te verdienen. “Die inkomsten hebben ze al twee jaar misgelopen en nu komt ook dit jaar er ook bij kijken”, jammert de BVSS-voorzitter.

Behalve dat hij zelf aan de wandelmars deelnam verdiende Refos ook een aardig zakcentje met het maken van kostuums voor diverse groepen. “Dat kan ik al drie jaren niet meer. Ik zit zelf nog met stof van twee jaren terug toen het vanwege corona opeens niet meer door kon gaan. Dat zijn allemaal onkosten die je maakt.”

De BVSS zelf heeft ook inkomsten gederfd. Desondanks zijn er maandelijkse verplichtingen waaraan de organisatie moet voldoen. “Onze exploitatie moet doorgaan. Wij proberen dat met wat we in huis hebben,”zegt Olivieira.   Daarmee verwijst de BVSS-voorzitter naar de zaal en het voetbalveld op het terrein aan de Johannes Mungrastraat, die worden verhuurd. De schutting van het terrein is ook een belangrijke inkomstenbron. Door bedrijven met muurschilderingen erop te laten adverteren wordt de kas gespekt. “Dit alles doen we om de lopende kosten te betalen,” legt hij uit.

Meer dan dat kan voorlopig niet, benadrukt Olivieira. De BVSS kan onder meer geen vervangingsinvesteringen plegen. “We hopen bijvoorbeeld niet dat ons dak kapot gaat, want dat zouden we niet kunnen betalen. De exploitatiekosten kunnen nog. Als men nu voorbij het BVSS-terrein rijdt ziet het er keurig uit, omdat we de kosten voor onderhoud nog kunnen dekken.”

Trimparcours

Maar ondanks de AVD de afgelopen jaren ontbrak, bood de BVSS het publiek wel de mogelijkheid om te blijven bewegen. Dat deed de organisatie middels het trimparcours dat sinds 2019 op haar terrein staat. De baan is elke dag van acht uur ’s morgens tot acht uur ’s avonds open. “Het wordt vrij goed gebruikt door het publiek”, laat Olivieira weten.

Weliswaar had de BVSS-voorzitter wat extra accommodaties voor de bezoekers in orde willen maken. Hij noemt onder andere oefeninstrumenten en een afgedekte ruimte. “Een hoop mensen komen daar wandelen en daarna blijven ze nog even zitten, daarvoor hebben we zelf banken geplaatst. Maar wanneer ze klaar zijn met lopen willen ze soms ook nog wat werk doen op hun laptop, anderen willen gewoon nog even relaxen, enzovoorts. Daarvoor hebben we een overdekte ruimte nodig, maar het geld hebben we niet. Als we de wandelmars de afgelopen twee jaar hadden kunnen organiseren zou dat wel lukken.”

Bij de opening van het parcours zijn er vanuit de overheid toezeggingen gedaan, met betrekking tot het aanleggen en alles daaromheen. Drie jaar later is daar nog niets van terechtgekomen. De BVSS heeft ook een gesprek gehad met het ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport (ROS) waar dit is aangehaald, echter nog zonder resultaat. De BVSS voelt zich op de lange baan geschoven. “Wij willen de overheid niet kwaadgezind zijn, maar als we ondersteuning vragen horen we graag als het er wel of niet is”, zegt een ietwat teleurgestelde Olivieira.

De baan, met een prijskaartje van ongeveer één miljoen SRD is door de BVSS zelf bekostigd. Sponsor Fernandes nam de verlichting, die ook ongeveer evenveel heeft gekost, voor zijn rekening. Olivieira: “Wij hebben altijd gevraagd aan de overheid om voor wandelmogelijkheden te zorgen voor de samenleving. Dat doen we, omdat we bewegen en een gezonde levensstijl hoog in ons vaandel dragen. Met het aanleggen van de baan hebben we van onze kant ons best gedaan om daar een bijdrage aan te leveren.”

Vaccinatie

Maar de BVSS wil ook zo snel mogelijk terug naar haar oude vertrouwde manier van het publiek aanzetten tot bewegen, middels de AVD. Olivieira laat doorschemeren dat zodra er nog gezondheidsrisico’s zijn, zijn organisatie de draad niet zal kunnen oppakken. De vaccinatiegraad van de samenleving speelt een belangrijke rol om de wandelmars opnieuw te organiseren, benadrukt hij.

Olivieira maakt zich zorgen om het gegeven dat tot nog toe minder dan de helft van de samenleving volledig gevaccineerd is en dus, ondanks de maatregelen al enkele weken zijn versoepeld, de gezondheidsrisico’s nog  aanwezig zijn. “Als we een AVD zouden organiseren zou één van de voorwaarden zijn dat iedereen Covid gevaccineerd moet zijn en dat is momenteel niet het geval”, zegt de BVSS-voorzitter.

“Als organisatie stellen we volksgezondheid centraal en Covid-19 hebben we in ons land nog niet helemaal onder controle. We kunnen niet garanderen dat we zowel de passieve als de actieve deelnemers kunnen controleren.” Het gaat bij Olivieira vooral om het publiek die naar de wandelmars komt kijken. “Een groot deel van de samenleving is nog niet volledig gevaccineerd. Je riskeert groepsbesmetting als zoveel mensen bij elkaar komen, zoals bij de AVD het geval is ”, licht hij toe.

Olivieira stelt dat, indien de BVSS in zo een situatie de AVD toch zou organiseren en het fout afloopt, het zijn organisatie is die alle blaam zal krijgen. “Als zaken verkeerd gaan worden wij verantwoordelijk gesteld, vandaar dat we er nu dus van afzien. Laten we onze vingers kruisen dat de gezondheidssituatie er volgend jaar anders uitziet.”

Tot dan blijft ook Refos hopen en met hem duizenden AVD’ers. “We hebben onderling goed contact”, zegt hij. “Toen we hoorden dat het ondanks de versoepelde maatregelen ook dit jaar niet zou plaatsvinden, waren we zelf van plan een groep te vormen om met de BVSS te gaan praten over mogelijkheden om het toch te kunnen organiseren. Maar het besluit is al genomen en we kunnen voor nu dus alleen afwachten.”