Al lopend op de rivierbedding van de Kabaleborivier komt de geur van dode vissen je tegemoet. Ook de afgesloten waterplassen die vol leven zitten, kunnen gevaarlijk zijn want de roggen hebben geen andere uitweg. Zo af en toe kom je ook de karkassen van dode roggen tegen die door een roofvogel zijn leeg gepikt.
West-Suriname, rondom de Kabaleborivier, zit nog steeds vol wildlife en ongerepte natuur, maar dat klimaatsverandering haar greep heeft op de mooie natuur is duidelijk te merken.
Suriname kampt al sinds eind vorig jaar met een aanhoudende droogte met alle gevolgen van dien. Momenteel ligt de Kabaleborivier droog en dit heeft impact op de bedrijfsvoering van Wanawiro Nature Resort, Jeffrey Armakëto, beheerder van het oord, zegt geen toeristen te kunnen ontvangen. Samen met zijn vader, moeder en zusje draait hij het resort.
Vanuit het jagerskamp in Manjabon, ook onderdeel van het oord, zouden bezoekers van Wanawiro bij normale waterstand moeten overstappen naar een boot om een boottocht te maken van minder dan een half uur met alle benodigdheden. De boottocht duurt echter slechts 5 minuten en Jeffrey met samen met helpers en bezoekers over de rivierbedding van de Kabaleborivier lopen naar het resort.
“Lopen met lading en alle spullen die je nodig hebt tijdens de tour, vergt heel veel energie. Dat kan je misschien een of twee keer doen, maar dat maakt je kapot. En het maakt ook dat je bijna niemand kan accommoderen”, zegt Jeffrey.
Sinds februari voorspelt de meteorologische dienst dat Suriname en de regio te kampen zouden hebben met extreme droogte. Volgens Dwight Samuel, meteoroloog, is de kans ook groot dat het kan aanhouden tot eind van het jaar. Dit is volgens de Wanawiro-oordhouder funest. “We gaan zeker 80 procent van onze bedrijfsvoering niet kunnen uitvoeren, omdat er dan helemaal geen water zal zijn.
Er zal misschien een beetje stromend water zijn, maar de vissen gaan zeker dood en dan heb je onrein water en dat is niet gezond, voor niemand”, merkt Jeffrey op. Nu is het volgens hem nog mogelijk in het water te gaan, echter verwacht hij na 3 weken tot een maand dat het niet meer veilig is om in het water te zwemmen.
De term El Niño verwijst naar een opwarming van het oceaanoppervlak, of bovengemiddelde zeewatertemperaturen, in de centrale en oostelijke tropische Stille Oceaan. Na El Niño verwacht de meteodienst dat La Niña zal volgen, dat wil zeggen abnormale neerslag.
Dat heeft volgens Jeffrey ook gevolgen voor het uitvoeren van toerisme op de Kabaleborivier. In 2020 lag Wanawiro compleet blank en was het water drie jaren lang blijven hangen. Daar is veel schade en geld mee gemoeid gegaan. Hij werkt nog steeds aan het goed herstellen van de kampen om toeristen aangenaam te kunnen ontvangen.
Hij houdt zijn hart vast voor wat La Niña kan brengen voor zijn resort. “Te veel water is ook niet goed, behalve dat het water veel te hoog is, heb je dan ook last van een te sterke stroomversnelling en dat kan heel gauw gevaarlijk worden. Daar kun je ook geen toeristen mee accommoderen”, merkt de oordhouder op.
Volgens Jeffrey is er bijna geen beleid wat betreft klimaatverandering en toerisme. Vaak genoeg zijn bedrijven die slachtoffer zijn van de gevolgen van klimaatverandering aan hun lot overgelaten. Na de grote wateroverlast die drie jaren heeft geduurd, heeft Jeffrey helemaal geen ondersteuning gekregen vanuit de overheid.
“De toerismesector heeft geen enkele ondersteuning van de overheid. Er wordt heel veel gesproken, maar je hoeft niks van de overheid te verwachten. Dit is jammer”, zegt Jeffrey, ”vooral omdat de regering vaak buiten Suriname de 93 procent bosbedekking verkoopt aan de rest van de wereld. In de praktijk is het compleet anders, duurzaam toerisme ontwikkeling zou je 100 procent moeten ondersteunen. Het is klein, maar de impact die het zal hebben voor het grotere doel zou ondersteund moeten worden door de overheid”, merkt Jeffrey op.
