“1 op 30″

Het heeft een tijdje geduurd, maar het is uiteindelijk toch gekomen: 30 Surinaamse dollars voor één Amerikaanse dollar. Onderweg naar dit magisch getal zat de spanning er dik in en onze monetaire autoriteiten kijken er nog steeds met een hoofd vol vraagtekens naar. Men heeft overigens meer dan een keer aangegeven dat zij niet weten waarom de wisselkoers zulke gedragingen vertoond. Een moeilijke opgave is het in ieder geval wel. Gigantische schijnwerpers zijn nu gericht op de tweede hoogste man van het land, aangezien zijn missie om de koers met zijn spraakorgaan en met bezoekjes aan enkele wisselkantoren niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd.

Extra lampen zijn ook al op hem gericht, omdat hij in zeker twee interviews heeft aangegeven dat wanneer de koers 1 op 30 wordt het dan tijd is om in te pakken. Hij zal geen vakantie buiten de grenzen van ons land bedoelen, want dat kan hij even niet. Hoewel iedereen weet dat het slechts de bekende podiumtaal is die politici als geen ander kunnen bezigen, kijken wij vol belangstelling uit naar wat voor oplossing men heeft bedacht om de koers in rustig vaarwater te brengen. Ondertussen stijgen de prijzen van goederen en diensten en daalt de waarde van lonen en salarissen met de dag. Een groot deel van het volk raakt gefrustreerd en enkelen gaan zelfs over tot het plegen van oneerbare en criminele daden. Althans, daden die breeduit worden gemeten in vooral de sensatie media.

Veel ergere corruptieve handelingen komen pas in het nieuws wanneer een aangewezen DNA-lid van de oppositie ‘uitgelekte’ documenten op een theatrale wijze presenteert aan de hamerbaas. Je hebt dan altijd een coalitie die vervolgens de zaak óf achter donkere gordijnen wil bespreken óf in het openbaar met allerlei verdedigingstactieken en methoden de onzuivere koffie aan de gemeenschap wil opdienen. Soms vraag ik mij af wanneer een lid van de coalitie ook zal zwaaien met A4’tjes waarop duidelijk staat dat de Staat op een slinkse manier wordt uitgemolken. Men ziet het gebeuren, men is ervan op de hoogte, maar aangezien in ons mooi landje partijdiscipline boven de liefde voor land en volk staat, zal dat nooit gebeuren. De afgezaagde preek dat men in ’s Lands vergaderzaal zit om de belangen van het volk te dienen is sterk aan revisie toe.

Ik heb enkele dagen terug toch wel medelijden gehad met degenen die hun energie hebben gebruikt om al die 5000 tuinstoelen op een nette en ordentelijke manier te regelen op het voetbalveld van het AK-stadion. Enkele uren nadat zij klaar waren met deze enerverende taak begon er water uit de hemel te vallen. De organisatoren van het geprogrammeerde openlucht evenement begonnen te grommen en te vloeken, maar maakten heel netjes en met poeslieve teksten op hun Facebook status de gang van zaken bekend. Hoe meer men aangaf dat het goed komt en dat de show voortgang zou vinden no matter what, hoe harder het begon te regenen. Op gegeven moment zagen de weergoden die status updates en kregen een beetje spijt van hun daden en werd de gigantische sproeier een beetje dichtgedraaid. The show did go on en op een of andere manier was de orga blij dat de mensen hun geld niet terug hoefden te krijgen, want aai…in deze tijd is het absoluut geen doen om de ontvangen financiën terug te geven. ‘In disi tranga ten?’ zou een mattie met een bepaalde gezichtsuitdrukking zeggen. Maar, niet alleen het teruggeven van geld is een zware opgave.

Ook de teruggave van percelen bestemd voor het gewone volk én ook het verkregen mandaat van het volk. Ik moet hierbij de gasten die de gelegenheid hebben gehad om de grote sommen geld van het ministerie van Geldzaken terug te storten een compliment doen. Zij zijn namelijk naamloos en onzichtbaar gebleven en kunnen genieten van hun vrijheid. By the way…wanneer krijgen wij een nieuwe penningmeester? Ik hoorde altijd over een batterij aan deskundigen, maar hoogstwaarschijnlijk wil men gewoon niet meegaan in de karavaan, noh? Of is het toch dat men de post niet wil invullen omdat men op social media gepest en geplaagd zal worden? Ik denk het laatste, aangezien de Eerste van het land het heeft gezegd. Het zij zo dus!

Surinamers, een financieel sterke week wens ik u toe.