Het afgelopen weekend viel op door een opvallende stilte, en wellicht kunnen we elkaar daar niet direct de schuld van geven. Het lijkt niet in onze natuur te liggen om onze mannen op een waardige manier te erkennen. In plaats van lof te uiten voor de positieve impact die mannen hebben, merkte ik hier en daar dat enkele goed opgeleide vrouwen juist neerbuigend spraken over mannen. Dit terwijl ik weet dat deze vrouwen zelf gezegend zijn met bijna perfecte vaders, die ze zo nu en dan wel in het zonnetje zetten. Waarom wordt er bewust gekozen om mannen buiten deze lof en op diverse platformen negatief af te schilderen?
Het valt mij vaker op, dat een aanzienlijk Surinaamse ‘schoonheden’ die mannen neerhalen, juist degene zijn die hoge verwachtingen hebben van mannen. Ze hebben vaak weinig tot niks op tafel te brengen, maar verwachten wel dat een man een eigen dak boven het hoofd moet hebben en een vette bak waar ze hun staart in moeten kunnen krullen. We doen vaak alsof we de dingen niet beseffen of sluiten onze ogen voor de waarheid. Aan de ene kant neem ik de dames niet kwalijk dat ze een luxe leven willen leiden, maar kies dan niet voor schijnwelvaart. Bepaalde mannen hebben het door dat het bepaalde schoonheden voornamelijk om kapitaal gaan of om te laten zien dat ze high class zijn. Ze schromen er vanwege diverse omstandigheden er niet voor om hun ‘gradenboog’ van 0 tot 180 graden te spreiden voor meerdere monimangs. Met iemand slapen die een dure auto heeft en huis heeft jou als dame geen duurzame zekerheden, maar vergroot juist de kans op onzekerheden. Men gaat heel vaak zelf op zoek naar de teleurstellingen, om achteraf te klagen over hoe slecht mannen zijn.
In een tijd van gendergelijkheid, waar gelijke rechten en plichten centraal staan, is het onvermijdelijk om de harde realiteit onder ogen te zien: sommige vrouwen lijken alleen aanspraak te maken op gelijke rechten wanneer het hun goed uitkomt. De plichten worden gemakshalve genegeerd. Hoe vaak neemt een vrouw in onze samenleving een man op haar kosten uit? Of betaalt de Surinaamse vrouw de rekening in het restaurant? En laten we niet vergeten hoe Surinaamse mannen regelmatig gratis drank krijgen in de discotheek. Ondanks deze realiteit is het nog steeds voornamelijk de man die voorziet in vele behoeftes van de vrouw. Ironisch genoeg worden mannen desondanks vaak collectief bestempeld als monsters.
Wij mannen weten toch dat het anders is. Aan de mannen die hun best doen om een rol te vervullen in het leven van hun kinderen, partner, ouders, familie, etc. zeg ik no mek no wan vals poptji kon broko yu. Niemand is perfect, maar de mannen die hun best doen, blijf doorgaan. Kies voor duurzame zekerheden, niet voor een vrouw die komt genieten van je financiële zekerheden, maar voor een die met je gaat voor het behouden en vergroten van wat je reeds hebt. We leven in moeilijke tijden, wacht niet tot je 60 bent om dan pas een eigen dak boven het hoofd te hebben. Kies er niet voor om andere financiële zekerheden te geven en aan andere kant jouw onzekerheden te vergroten, want je gaat toch horen hoe slecht de man is. Jammer dat ook het bedrijfsleven en de regering er niet voor kiezen om de mannen die in de frontlinie staan om ervoor te zorgen dat er een zekere mate van productiviteit is, een schouderklopje te geven op Internationale Dag van de Man.
