De komst van het Chinese aluminiumbedrijf Chinalco naar Suriname is het resultaat van een zorgvuldig opgezet traject dat tot stand kwam onder de toenmalige regering, onder leiding van president Chandrikapersad Santokhi.
Deze regering initieerde en voltooide een wereldwijd, transparant en tweefasig aanbestedingsproces met als doel om een strategische partner aan te trekken die niet alleen bauxiet komt winnen, maar ook waarde toevoegt binnen onze landsgrenzen en lokaal ondernemerschap en werkgelegenheid stimuleert. Chinalco kwam daarbij als beste en meest geschikte kandidaat naar voren.
Onlangs vond een constructieve ontmoeting plaats tussen een delegatie van Chinalco en de vicepresident van Suriname. Opvallend rustig, in contrast met de luidruchtige en vaak ongefundeerde discussies die de afgelopen maanden het publieke debat domineerden. Deze ontmoeting biedt een nieuwe gelegenheid om het gesprek op feiten te baseren en te kijken naar het grotere nationale belang.
De onderhandelingen onder de vorige regering resulteerden in een concept-mineralenovereenkomst die internationaal als vooruitstrevend wordt aangemerkt. De overeenkomst omvat onder meer:
•Verplichte haalbaarheidsstudies voor verdere verwerking van bauxiet in Suriname.
•Een Community Development Fund dat door de lokale gemeenschap zelf wordt bestuurd.
•Opleidingstrajecten en werkgelegenheid met voorrang voor bewoners uit de regio.
•Strikte bepalingen voor milieubeheer en herstel van gedegradeerde gebieden.
Belangrijk om te onderstrepen is dat er wél betrokkenheid is geweest van de lokale inheemse gemeenschappen, waaronder informatiesessies zoals in Apoera. Het beeld dat gemeenschappen niet zijn gehoord, klopt niet met de feiten, maar is onderdeel geworden van een bredere stroom aan misinformatie.
De afgelopen maanden is het debat echter vervuild geraakt door ongefundeerde claims en emotioneel-politieke retoriek. Verhalen zoals “het dorp moet verdwijnen” of “er komt geen enkele waardetoevoeging” zijn aantoonbaar onjuist en hebben het publiek onnodig verdeeld en onzeker gemaakt.
Wij moeten niet uit het oog verliezen dat kansen zoals deze zeldzaam zijn. Al een halve eeuw lang wordt West-Suriname gezien als potentieel ontwikkelingsgebied, maar realisatie bleef telkens uit. Elke vijftien jaar klopt er een investeerder aan, en steeds weer laten we de kans glippen door interne verdeeldheid.
Daarom roep ik op tot een volwassen en nationaal gedragen dialoog. Niet gedreven door partijpolitieke tegenstellingen of persoonlijk prestige, maar door het Surinaams belang: duurzame ontwikkeling, werkgelegenheid, kennisversterking en industriële vooruitgang.
De stilte is nu gevallen en in deze stilte kunnen we alle tijd nemen om werkelijk in de spiegel te kijken. Doen wij wat goed is voor Suriname wanneer het gedaan moet worden, of kunnen wij doen wat goed is voor Suriname alleen wanneer wij in de leiding van het land zitten? Kan toch niet! Wel Bigi sma odo Bing tak so, “foe die Joe a no kapting da a boto mag soengoe”, Als jij niet de kapitein van het schip bent, dan mag de boot dus zinken.
Goeie initiatieven en zaken die zouden kunnen leiden tot vooruitgang voor het hele land Suriname en de natie kunnen verheffen / zullen verheffen, en zullen moeten verheffen, mogen nimmer worden achtergehouden om politieke strategieën die bepalen of de partij in de leiding is of niet. Het torpederen van goeie ideeën, goeie initiatieven voor Suriname, alleen enkel omdat wij de politieke leiding in het land niet hebben, moet tot het verleden gaan behoren. Dat zijn wij na 50 jaar Suriname wel verschuldigd.
Cedric van Samson
Lid van De Nationale Assemblee – VHP
