In Suriname woedt een langdurige discussie na de officiële aankondiging dat meer dan 50 doopsgezinde gezinnen toestemming krijgen zich in Suriname te vestigen. Er zijn al mennonieten in het land. Vorige maand hielden de Groene NGO’s, een collectief van organisaties, een persconferentie over de nadelen van de activiteiten van mennonieten en de gevaren voor Suriname. Ze uitten bezorgdheid over de intensieve landbouwpraktijken van doopsgezinden, met gebruik van chemicaliën en kunstmeststoffen, wat kan leiden tot grootschalige milieuvervuiling. Vooral de communicatie van het project baart de vertegenwoordigers zorgen.
In een interview met de redactie van Key News, liet Max Huisden, een vertegenwoordiger van de Groene NGO’s, weten dat de organisatie geen moeite heeft met doopsgezinde mensen, maar wel met de grootschalige, vaak gemechaniseerde landbouw. “Als we naar de wereld kijken, zien we dat de mennonieten er niet voor schromen om zeer grote stukken grond te ontbossen. Wij streven ernaar om met onze 93 procent bosbedekking de status van het groenste land ter wereld te behouden. We willen voorkomen dat ons land op grote schaal ontbost wordt, omdat dit verregaande consequenties heeft,” aldus Huisden op vrijdag 17 november.
Huisden, tevens hoogleraar in de richting Milieuwetenschappen aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname (AdeKUS), merkt op dat grootschalige ontbossing aanzienlijke gevolgen heeft voor de ecologie en hydrologie. Ontbossing leidt tot het verlies van habitats voor talloze planten- en diersoorten, wat resulteert in een afname van biodiversiteit. Dit heeft een domino-effect op de voedselketen en de algemene ecosysteemgezondheid. Ook veroorzaken deze veranderingen negatieve effecten in watersystemen. Bomen spelen een cruciale rol bij het reguleren van waterstromen, waarbij hun wortels helpen bij het vasthouden van water en het voorkomen van bodemerosie. Het verwijderen van bomen kan echter leiden tot veranderende watercycli, zoals overstromingen en droogtes, met nadelige gevolgen voor zowel menselijke gemeenschappen als natuurlijke ecosystemen. “Het is essentieel om duurzaam bosbeheer te bevorderen om deze negatieve effecten te verminderen en de gezondheid van ecosystemen te behouden. Nogmaals, wij zijn niet tegen de mennonieten, maar tegen hun manier van werken,” benadrukt Huisden.
Volgens Huisden hebben de mennonieten op een van hun websites aangegeven dat de eerste 400 hectaren grond in Suriname binnen zijn. “Wij weten dat deze mensen gaan voor duizenden tot wel honderdduizenden hectares.” Hij laat weten dat de Groene NGO’s geen tegenstander zijn van landbouwontwikkeling. “Suriname is bij uitstek een ideaal landbouwland, vanwege het feit dat we een vruchtbare kustvlakte hebben. We hebben de gunstige klimatologische omstandigheden en de kennis om op een duurzame manier aan landbouw te doen en de voedselschuur van de regio te worden.” Huisden benadrukt dat landbouwontwikkeling nooit en te nimmer mag plaatsvinden ten koste van ons waardevolle bos. “Ons bos is een van de meest waardevolle schatten die de basis vormt voor onze hydrologische cyclus en biodiversiteit.”
Lees binnenkort meer over Max Huisdens inzichten en kanttekeningen in een vervolgartikel.
