Het succes van Rudi Dilipkumar Sardjoe, is kennelijk door geen enkele Surinamer van de huidige generatie te overstijgen. We kunnen maandenlang discussiëren over hoe hij dit succes heeft kunnen behalen als Surinamer. Eigenaar van een bedrijvengroep van bijkans 30 ondernemingen. Wat zou het niet mooi zijn als jonge Surinaamse ondernemers op de stoel bij ‘Dilip’ konden zitten voor wat wijze lessen over hoe de tegenslagen van het ondernemen te overwinnen. Hoe verricht je zulke wonderen om in Suriname, het land dat bekend staat om corruptie, gebrekkige randvoorwaarden, weinig productiemogelijkheden om toch zo groot en succesvol te worden? Wie zou niet rijk naar zijn of haar laatste rustplaats willen in plaats van arm te sterven?
Wie zou geen familie willen die in alle vrede de uitvaart doet geschieden? Het is na lange tijd dat een Surinamer weer zo een druk bezochte en prachtige uitvaart heeft gehad. Anders dan prachtig was het bij de Welles-Rijger affaire en recentelijk bij de politieagent die door zijn familie zou zijn begraven, zonder medeweten van zijn wederhelft. We moeten mens zijnde gaan beseffen dat we onze doden een laatste eer tonen en dat vechten met elkaar ons niks zal opleveren. Het gaat de dode niet terugbrengen. In de laatste case moet de familie beseffen dat de wet de wederhelft maakt tot degene die het alleenrecht heeft om te beslissen. Beide partijen moeten naar elkaar toekomen en een middenweg zien te vinden. Velen zijn ons voorgegaan die het juiste voorbeeld hebben gegeven, door ondanks verschillen in geloofsovertuiging, cultuur of ideologie in vrede hun waardige overledene eervol te begroeten. In dit leven zullen we niet altijd onze zin volledig krijgen, maar dat is het leven. Ga niet om je zin toch te krijgen, het recht in eigen hand nemen, want dat kan jou duur komen te staan. Kies het pad van dialoog. Door te communiceren bereik je veel meer, ook al is het met je gelijke of iemand van een jongere generatie. Iedereen is evenveel mens.
Het is geen nieuwigheid dat families overhoop met elkaar liggen na het heengaan van een familielid. Partners van overledenen worden uit huis gezet, waar zij ook hebben mee geïnvesteerd. Ook kinderen worden uit huis gezet. Heel pijnlijke en onmenselijke situaties zijn dat. Soms kan dat mede dankzij de wet, maar ook de inborst van mensen, hun principes en nog meer. Het wordt tijd dat wij als natie gaan snappen dat er behoorlijk veel hapert aan principes. Een simpele dankjewel of sorry zeggen lijkt voor velen miljoenen te kosten. Wees dankbaar wanneer iemand jou iets goeds gunt, want niks is gratis. Alleen zo zullen we gezamenlijk elkaar veel meer kunnen gunnen en ondersteunen. Uiteindelijk kunnen ook wij een prachtige en onvoorstelbare legacy om over te dromen, achterlaten.
