Dat Suriname op een tikkende tijdbom drijft, is geen nieuwigheid. Het gaat al langer dan tien jaar niet goed met de Surinaamse economie. In 2019 begonnen die golven van die instabiele economie zwaarder te worden voor de doorsnee burger. De beloofde verlichting door de huidige regeerders is voor velen ook niet zichtbaar.
Burgers blijven daarom protesteren. Op 17 februari was er weer een menigte op de been. Er was een behoorlijk aangezwollen massa op de been om een signaal te geven. Echter hebben enkelingen het verpest en aangestuurd op een eruptie, die gepaard is gegaan met vernielingen, plunderingen en brandstichtingen. Trieste en belachelijke handelingen. Erupties met het oog op het toebrengen van schade zijn geen pilaar voor progressie van geen enkel land. Ook niet voor Suriname. Laten jullie die handelingen a.u.b. achterwege. Ook de mensen die daartoe oproepen. Dit getuigt eerder van hoe een slechte inborst jullie hebben. Die ati bron is te begrijpen, want velen zijn moe. A takri du, a takru maniri nanga a takru ati no bun! Plunderaars en vernielers, jullie doen de regering niets, maar maken het moeilijker voor die hele samenleving. Jullie hebben het veiligheidsgevoel aangetast. Zelfs toeristen worden nu afgeraden om Suriname te bezoeken. Benzine en voedsel zijn nu moeilijk te vinden, omdat ondernemers uit vrees gesloten blijven. Plunderaars moeten niet alleen de bak in. Ze moeten verplicht worden om te werken aan het herstel van wat zij vernietigd hebben. Gratis moeten ze dat doen!
Het is de huidige regeerders niet gelukt om de tikkende tijdbom, die de vorige regering heeft achtergelaten, onklaar te maken vanwege de enorme uitdagingen waarmee het land te kampen heeft. Er is naar mijn mening niet voldoende gecommuniceerd met het volk over hoe het land uit dat diepe dal gehaald zal worden. Wat zal de bijdrage van elke Surinamer moeten zijn in het geheel? Hoelang zullen Surinamers gebukt moeten gaan onder deze embarlijke situatie?
De situatie is ook in de twee afgelopen jaren verder verslechterd. Is het de schuld van de huidige regeerders? In feite niet! Er zijn inspanningen gepleegd door de regering, in de vorm van bezuinigen en heronderhandelingen met schuldeisers om te voorkomen dat Suriname over de kop gaat. Echter is vanuit de leiding weinig succes geboekt om aanzienlijke vorderingen te boeken wanneer het gaat om inkomsten van Suriname. Met BTW, die noodzakelijk is, heeft het volk het nu nog veel zwaarder gekregen. Sommigen hebben een schim van dat licht in de tunnel gezien, om vervolgens weer in enorme duister te belanden. Omzetbelasting van 12 procent is bijvoorbeeld vervangen door BTW, waarbij de bevolking nu in de meeste gevallen drie tot viermaal aan belasting moet afdragen. Laat een ding duidelijk zijn! Het zijn niet de ondernemers die daarvoor opdraaien, maar de consumenten. Ook de hoerastemming van de korting op loonbelasting, duurde niet lang, want kort daarna volgden er weer prijsverhogingingen van benzine en consumptiegoederen. De huidige instabiliteit is extra voelbaar voor de middenklasse, lagere inkomensgroepen en de werklozen.
Het aangekondigde minimum uurloon van 38,50 SRD, wat neerkomt op een brutoloon van 7700,- SRD is bij lange na niet voldoende om het boven de hoge golven van de economische instabiliteit te houden. Laat het duidelijk zijn dat hier de feitelijke situatie wordt beschreven en niet de schuld wordt gegeven aan de regering. Het is overduidelijk dat het anno 2023, onder de huidige omstandigheden moeilijker is om Suriname uit het dal te halen. Aan de andere kant is het ook overduidelijk dat de overheid bitter weinig heeft gedaan om de samenleving te stimuleren of te betrekken om meer te produceren en exporteren. De president heeft in verband met zijn jaardag planten verdeeld aan burgers om te planten met het oog op het stimuleren van zelfredzaamheid. Echter, dat is niet voldoende om Suriname te redden. Met thuis planten breng je nooit de koers omlaag. Dat kan alleen door grootschalige productie en export tot stand te brengen. Heel vaak wordt er gezegd dat de regering in overleg is met maatschappelijke organisaties, echter denk ik dat het contact met de massa ontbreekt. Na al deze gesprekken komt er nooit een moment dat deze organisaties terugkoppelen met de maatschappij.
Laat die de achterban ook weten hoe Surinamers met z’n allen moeten werken aan de wederopbouw en dat vernielen ons dieper de put in zal leiden. Met onrust zal het met Suriname niet goed komen. Protesteren, dat is uw recht, maar verpest het niet. De binnenstad op lockdown, roadblocks, benzinestations en winkels die uit vrees niet open zijn, is het resultaat van het plunderen en vernielen. Voor nu zijn we allemaal even op straf.
