Wie de Surinaamse muziekscene de afgelopen jaren een beetje gevolgd heeft, kan zijn producer-tag nauwelijks gemist hebben: “Gillio Strikes Again”. Het is een korte, scherpe aankondiging die als een stempel door talloze tracks klinkt.
Voor velen is hij vooral bekend als de vaste producer en rechterhand van rapper Psycho, maar Regillio “Winston” Apinsa heeft in de afgelopen tien jaar veel meer gedaan dan beats maken. Hij heeft zich ontwikkeld tot een vaste waarde in de groeiende golf Surinaamse muziek die via streamingdiensten miljoenen luisteraars bereikt.
Jeugd en eerste stappen
Regillio Apinsa werd geboren in Paramaribo en groeide op tussen Abrabroki en Saron. Muziek was er altijd, maar zijn pad als producer ontstond grotendeels uit eigen initiatief. “Ik heb het mezelf grotendeels geleerd”, vertelt hij. “Maar ik kreeg ook begeleiding van mensen als Timothy Darius, O2 (Edhinio) en Kelvin Misidjan. Zij hebben me geholpen mijn talent te verfijnen”.
In die vroege jaren ontwikkelde hij niet alleen zijn technische vaardigheden, maar ook zijn muzikale identiteit. Waar veel producers zich vasthouden aan vaste software of één genre, werkte Gillio juist vanuit gevoel. “Ik werk niet per se met één. Ik varieer, gebruik meerdere systemen en laat het afhangen van hoe ik me voel. Soms is het een verhaal dat me inspireert, soms een melodie die in mijn hoofd blijft hangen”. De geboorte van “Gillio Strikes Again”
Zijn inmiddels iconische producer-tag is een verhaal apart. De naam werd geïnspireerd door de film Johnny English Strikes Again met Mr. Bean. “Ik vond die titel grappig en krachtig tegelijk”, zegt hij. De stem die de woorden uitspreekt is niet van hemzelf, maar van Guels, ook bekend als Raguel Zarks. “Het idee was vanaf het begin om er een merk van te maken. En dat is gelukt. Een producer-tag is misschien wel het beste wat je als producer kan hebben”. Het werkt: zodra een track begint met “Gillio Strikes Again”, weten luisteraars dat er iets komt dat hun aandacht verdient.
Doorbraak en samenwerkingen
De grote doorbraak kwam in 2016 met het nummer “De no ba van Kappalani. “Dat lied hoorde ik overal”, zegt Apinsa. Het werd zijn eerste grote hit en sindsdien is hij niet meer weg te denken uit de scene.
Sindsdien werkte hij aan talloze projecten, onder meer:
– Psycho ft. Zepek – Difference (meer dan 4 miljoen views op YouTube) –
– Youngboss – Barbie City
– Kater Karma ft. Kappalani & Biga Luga – Change
– Psycho – In Me Soul
Dat succes bleef niet bij losse samenwerkingen. Vooral met Psycho groeide er iets bijzonders. “We zijn eigenlijk oude schoolvrienden”, vertelt hij. “Hij was altijd met muziek bezig. Rond 2016 kwamen we elkaar weer tegen bij Timothy in de studio. Vanaf dat moment zijn we verder gegaan. Sindsdien zijn we niet alleen partners in muziek, maar ook beste maatjes”. Die vaste samenwerking maakt hem tot een sleutelfiguur in Psycho’s opmars, maar tegelijk houdt Gillio ruimte voor andere artiesten. Als freelancer werkt hij zowel als producer, engineer als volledige productiebegeleider. Contracten verschillen: soms formeel, soms op splits, soms informeel. “Het hangt af van de artiest, maar ik zorg altijd dat de afspraken duidelijk zijn”.
Stijl en werkwijze
Wat Gillio onderscheidt, is zijn brede aanpak. Hij is niet de producer die zich opsluit in een hokje of een vast genre. “Ik heb niet echt een specifiek herkenbaar geluid”, geeft hij eerlijk toe. “Het gaat meer om de emotie van dat moment. Als ik iets voel, dan bouw ik daaromheen. Soms is dat dancehall-achtig, soms meer hiphop, soms iets heel anders”. Die flexibiliteit maakt hem aantrekkelijk voor artiesten die op zoek zijn naar vernieuwing. En dat is precies wat de Surinaamse muziek de laatste jaren nodig heeft: een geluid dat lokaal geworteld is, maar internationaal kan meedraaien.
Hits, erkenning en offers
In de afgelopen jaren heeft Gillio onafgebroken aan de top meegedraaid. “Sinds mijn introductie heb ik elk jaar minstens één hit gescoord”, zegt hij trots. En met miljoenen streams en views als bewijs is dat geen grootspraak. Maar succes heeft ook een keerzijde. “Muziek neemt veel tijd in beslag. Daardoor heb ik minder tijd voor familie. Toch levert het wel wat op, niet alleen financieel, maar vooral in voldoening.” Zijn drie hoogtepunten somt hij snel op: de doorbraak in 2016 met De no bad, de continue stroom hits sindsdien, en vooral dat artiesten hun vertrouwen in hem blijven stellen. Die erkenning heeft hem een vaste plaats gegeven in de nieuwe wave van Surinaamse muziek, een generatie die steeds meer internationaal gehoor vindt.
Toekomstplannen
Ondanks zijn successen kijkt Gillio vooruit. Hij droomt van internationale samenwerkingen, het uitbreiden van zijn netwerk en misschien ooit een eigen label. “Ik denk dat mijn toekomst meer in internationale samenwerkingen ligt”, zegt hij. “Suriname heeft enorm veel talent, maar om écht door te breken moet je bruggen slaan. Daar wil ik mijn steentje aan bijdragen. Regillio “Winston” Apinsa, beter bekend als Gillio Strikes Again, is niet zomaar een beatmaker. Hij is een sleutelfiguur in de hedendaagse Surinaamse muziek, iemand die van schoolvriend tot vaste producer en vertrouweling van Psycho groeide, maar intussen ook zijn eigen merk bouwde. Met een producer-tag die inmiddels synoniem staat voor kwaliteit en een reeks hits op zijn naam, is hij uitgegroeid tot een van de belangrijkste producers van zijn generatie.
Zijn verhaal laat zien hoe een zelflerende jongen uit Abrabroki en Saron, met de hulp van enkele mentoren, zijn plek vond in een industrie die steeds meer internationale allure krijgt. En zoals hij zelf zegt: “Een producer-tag is misschien wel het beste wat je als producer kan hebben”. Als het aan Gillio ligt, zullen we die woorden — “Gillio Strikes Again”— de komende jaren nog vaak horen, niet alleen in Suriname, maar ook ver daarbuiten.
