Behalve bij de verpleegkundigen is er ook sprake van braindrain bij de leerkrachten. Dat zegt Meredith Hoogdorp, voorzitter van het Syndicaat van Onderwijsgevenden: Wi Sa Strey.
Vele leerkrachten komen niet uit met hun salaris in zoeken buiten de grenzen een beter leven. “Het is jammer voor het Surinaams onderwijs, maar ook de leerkrachten hebben recht op een betere leven”, zegt Hoogdorp. Ze geeft verder aan dat ze reeds eerder had aangegeven dat leerkrachten op vertrek staan. Vorig jaar had ze reeds aangegeven dat er zeker 1800 leerkrachten zouden vertrekken. “Dit hebben we sinds vorig jaar opgemerkt en tot nu toe.” Ook enkele leden van haar bond zijn vertrokken naar het buitenland. “En ze doen het veel beter.”
Helaas werd er geen gehoor gegeven aan haar noodkreet dat leerkrachten vertrekken. “Vooral vakleerkrachten die zijn er niet. Vele scholen geven bepaalde lessen niet omdat ze de leerkrachten daarvoor niet hebben. Sommige scholen vragen andere leerkrachten om op te vangen en meerdere vakken te geven”, schetst Hoogdorp de situatie. Ze geeft verder aan de leerkrachten niet kwalijk te nemen, voor zij die toch kiezen om te blijven zegt ze niet op te geven.
Hoogdorp doet een beroep op de regering om de situatie vooral voor de leerkrachten te verbeteren, aangezien ze helpen me het vormen van de kinderen. “Ik wil niet meteen zeggen dat hij het land niet naar behoren bestuurd, maar het neigt er wel daar toe.” Desondanks zegt Hoogdorp te blijven strijden voor een beter bestaan voor de leerkrachten. De bond houdt ook enigszins rekening met leerkrachten die bang zijn voor rancune. Volgens Hoogdorp is er vooral sprake van broodvrees als men wil opkomen voor hun rechten. Ook worden sommige leerkrachten ook monddood gemaakt. “We moeten de dingen soms noemen zoals ze zijn”, merkt ze op.
Ze blijft de leerkrachten oproepen om de strijd niet op te geven en door te gaan. “Want ook wij hebben recht op een beter bestaan. We moeten ons bundelen en samen de strijd aan gaan”, zegt ze duidelijk.
