“Er zijn maar drie patrouilleboten waarmee de Kustwacht een areaal van ruim 146.000 vierkante kilometer moet patrouilleren en dit is niet genoeg”, zegt minister Prahlad Sewdien van Landbouw, Veeteelt en Visserij. Hierdoor is het heel moeilijk om illegale vissers te traceren in de Surinaamse wateren.
De bewindsman zegt dat als Suriname tien patrouilleboten had, dan was het iets anders. “Wij gaan gewoon verder en zullen proberen de smokkel in vis terug te brengen.” Volgens hem loopt Suriname op jaarbasis meer dan USD 50 miljoen mis door vissmokkel. “Het bedrag kan misschien nog hoger zijn.”
Sewdien gaf aan dat er wel controles op zee plaatsvinden, maar de staat schiet tekort aan capaciteit om de controles optimaal te kunnen uitvoeren. “Een areaal bijna even groot als het land Suriname met drie boten te controleren is haast onmogelijk.”
Hij zegt verder dat met de vessel monitoring system-apparaten, die nu op alle vissersboten geïnstalleerd moeten zijn, kunnen de Surinaamse vissersboten op zee wel voldoende gecontroleerd worden, maar boten zonder deze apparaten zijn niet zichtbaar voor de Surinaamse autoriteiten. Er is wel een goede samenwerking met de Kustwacht binnen de sector, dus als er illegale boten gespot worden door bepaalde vissersboten, dan wordt de Kustwacht geattendeerd en dan wordt er opgetreden.
De minister meent dat illegaliteit, waaronder smokkel van vissen, altijd plaatsvindt en ook altijd zal plaatsvinden, omdat de controle niet optimaal is. Sewdien haalt aan dat er nu slimmer opgetreden moet worden, want moderne apparatuur, zoals drones en radarsystemen, is in de hele wereld beschikbaar. “We zijn bezig om de expertise om deze systemen te beheren binnen te halen, zodat we dit alles voor de kust geïnstalleerd kunnen krijgen.” “Door deze zaken kan de visserijsector winstgevender gemaakt worden.”
