Purcy Landveld heeft op maandag 4 mei 2026 zijn MBA-thesis officieel overhandigd aan de minister van Justitie en Politie, Harish Monorath. In zijn onderzoek, dat de periode 2015–2024 beslaat, legt Landveld de vinger op de zere plek: de stijging van het aantal verkeersincidenten is niet louter te wijten aan het gedrag van weggebruikers, maar aan dieperliggende bestuurlijke gebreken.
Met de scriptie, getiteld “Strategisch Management van Verkeersveiligheidsbeleid in Suriname: een bestuurlijke en organisatorische analyse van capaciteitsopbouw en beleidsinterventies”, studeerde Landveld succesvol af. Het werk biedt een kritische blik op waarom beleidsplannen in het afgelopen decennium vaak op de plank bleven liggen, terwijl de chaos op de wegen toenam.
De kloof tussen plan en praktijk
In de analyse van Landveld wordt duidelijk dat de huidige aanpak in Suriname kampt met een fundamentele kloof tussen beleidsformulering en de uiteindelijke uitvoering. De kern van het probleem ligt volgens de onderzoeker bij een zwakke institutionele coördinatie en een gebrek aan centrale regie, waardoor de inspanningen van instanties zoals Openbare Werken, het Korps Politie Suriname en het Verkeersveiligheidsinstituut versnipperd raken.
Deze gebrekkige samenwerking gaat hand in hand met onvoldoende handhaving op de wegen en een tekort aan structurele capaciteitsopbouw binnen de betrokken organisaties. De maatschappelijke tol van deze tekortkomingen is enorm; naast het onbeschrijfelijke menselijke leed van blijvende verkeersslachtoffers, drukt de huidige situatie zwaar op de gezondheidszorg en leidt het tot aanzienlijke economische schade door hoge medische kosten en productiviteitsverlies.
‘Safe System Approach’: Fouten maken mag, sterven niet
Het onderzoek benadert verkeersveiligheid niet uitsluitend als een technisch vraagstuk, maar vooral als een structureel governanceprobleem. Landveld pleit daarom voor de invoering van de internationaal erkende Safe System Approach. Dit model gaat ervan uit dat mensen nu eenmaal fouten maken in het verkeer, maar dat het systeem zo moet zijn ingericht dat deze fouten niet fataal aflopen. Om dit te bereiken, moet Suriname het 5E-model omarmen, waarbij Education (educatie), Enforcement (handhaving), Engineering (infrastructuur), Encouragement (bewustwording) en Evaluation (evaluatie) integraal met elkaar worden verbonden.
Aanbevelingen voor de toekomst
Om deze neerwaartse spiraal te doorbreken, presenteert Landveld een strategie waarbij concrete actiepunten centraal staan. Hij pleit onder meer voor de integratie van verkeerseducatie in het reguliere onderwijs en een herziening van het curriculum voor rijscholen om de basisvaardigheden van weggebruikers te verbeteren.
Daarnaast is een technologische inhaalslag noodzakelijk: door de inzet van digitale handhaving via camera’s en de oprichting van een nationaal digitaal dataplatform kan de verkeersveiligheid op basis van feiten worden gestuurd. Landveld benadrukt dat alleen door een versterkte samenwerking tussen publieke en private actoren, gecombineerd met intensieve bewustwordingscampagnes, de weg naar een duurzaam veilig verkeerssysteem kan worden ingezet.
De overhandiging aan minister Monorath markeert een belangrijke stap richting versterkte institutionele samenwerking. Met deze scriptie ligt er nu een praktisch beleidskader klaar dat de overheid kan gebruiken om de veiligheid op de Surinaamse wegen structureel te verbeteren.
