“Zelfs mijn hele salaris is niet voldoende om al de schoolspullen voor mijn kinderen te kopen”, zegt de alleenstaande moeder Sarisha Sitaram van drie schoolgaanden.
Sitaram, die ambtenaar is en ongeveer SRD 9000 verdient, heeft enkele weken terug schoolspullen gekocht voor maar liefst SRD 5000. Dit bedrag heeft zij slechts uitgegeven aan lange broeken, uniformen, schriften en schrijfgerei. “Dan ben ik nog niet klaar, want ik moet nog schoenen, schooltassen en gymkleding kopen.” Zij meent dat de overige spullen aan het eind van deze maand gekocht zullen worden.
“De schooltassen kunnen de kinderen misschien nog een jaartje gebruiken. Maar de schoenen en de gymkleding zal ik moeten kopen, want die zitten al strak.” Sitaram heeft geen geld meer, want de rest van haar salaris gaat naar vaste lasten en levensmiddelen, die ook nog niet voldoende zijn. Zij heeft geld moeten lenen van haar ouders om voor de maand rond te komen. Met dit probleem kampt zij al enkele jaren, want voor het kopen voor schoolspullen moet zij heel vaak diep in haar portemonnee kijken.
“Ik probeerde maandelijks wat opzij te zetten, zodat ik financieel niet in problemen zou komen, maar het is mij niet gelukt. Op de een of andere manier lukt sparen gewoon niet.” In juli heeft zij vakantiegeld gekregen, maar een groot deel van dat geld gaat naar de keuring, verzekering en service van haar auto. “Ook dat geld kan ik niet opzij zetten. Mijn spaarrekening staat al jaren op rood.”
Ook Lloyd Kastawi, die een security guard is, heeft moeite met zijn budget om al de schoolspullen te kunnen kopen voor zijn twee kinderen. Het is hem tot nu toe niet gelukt om schoolspullen te kopen. Aan de hand van het aantal vakken dat zijn kinderen zullen krijgen op school, zal hij schriften kopen. “De meeste spullen zullen de kinderen weer gebruiken voor het nieuwe schooljaar”, zegt de teleurgestelde vader.
Zijn kinderen hebben het heel goed gedaan in het vorige schooljaar, maar het is de vader tot nu toe niet gelukt om ze te verwennen en dat zal ook niet lukken. Ze begrijpen het wel.” Hij meent dat de situatie waarin zij nu verkeren een goede lering is voor zijn kinderen. “Daarom moeten ze hun best doen, zodat zij het later veel beter doen dan mij.”
