Officiële verklaring Van Samson neemt kritiek in DNA niet weg

Het protest tegen Van Samson ontstond tijdens de openbare vergadering van De Nationale Assemblée op donderdag 30 juli. Coalitieleden riepen de VHP parlementariër op om excuses aan te bieden voor zijn uitspraak dat er “nooit meer een vrouw als president” zou moeten komen. Van Samson weigerde dat en stelde dat zijn woorden uit hun context waren gehaald.

De uitspraak was afkomstig uit een interview dat Van Samson op 23 juli 2026 gaf aan Stanvaste Radio. Volgens hem is slechts een kort fragment verspreid, waardoor in de samenleving een beeld is ontstaan dat niet overeenkomt met zijn werkelijke overtuiging. Hij drong erop aan dat het volledige interview wordt beluisterd voordat een oordeel over zijn standpunt wordt gevormd.

De uitleg nam de kritiek in het parlement niet weg. NDP leden Tashana Lösche, Silvana Afonsoewa en Rossellie Cotino stelden dat de gebruikte woorden vrouwen als groep uitsluiten van het hoogste ambt. Volgens hen kan kritiek op het functioneren van een vrouwelijke bestuurder geen rechtvaardiging zijn voor een algemene uitspraak over alle vrouwen.

Protest tegen Van Samson groeit in DNA

De coalitieleden benadrukten dat ook binnen de VHP vrouwen actief zijn die mogelijk presidentiële ambities hebben. Een uitspraak van een partijgenoot die vrouwen op voorhand ongeschikt lijkt te verklaren, werd daarom als discriminerend en kwetsend aangemerkt. Zij vonden dat Van Samson duidelijk afstand moest nemen van de letterlijke bewoordingen.

Assembleevoorzitter Ashwin Adhin liet tijdens de vergadering blijken dat hij de bijdrage van Van Samson liever had onderbroken. Volgens Adhin gebruikte de parlementariër zijn spreektijd niet om de ontstane commotie weg te nemen of zijn excuses aan te bieden. De voorzitter vond dat de uitleg onvoldoende aansloot bij de ernst van de reacties in de samenleving en het parlement.

Coalitie vraagt om duidelijke verontschuldiging

NDP fractielid Ebu Jones vroeg zich af hoe een volksvertegenwoordiger een dergelijke uitspraak kan doen. Hij sprak van “intelligentiearmoede” en steunde het verzoek om de vergadering te schorsen. De coalitie wilde Van Samson daarmee opnieuw de gelegenheid geven om zijn woorden terug te nemen en excuses aan vrouwen aan te bieden.

Cotino zei dat de uitspraken kwetsend en onacceptabel waren. “Wat is er mis mee om gewoon sorry te zeggen?”, vroeg zij tijdens het debat. Toen een verontschuldiging uitbleef, besloten de vrouwelijke coalitieleden de vergaderzaal gezamenlijk te verlaten. Zij deden dat naar eigen zeggen uit solidariteit met alle vrouwen.

Iedere bestuurder moet worden beoordeeld op functioneren en integriteit, niet op geslacht.

Van Samson publiceert officiële verklaring

Na de commotie bracht Van Samson een officiële verklaring uit. Daarin schrijft hij dat zijn uitspraak volledig uit de context is getrokken en nu tegen hem wordt gebruikt. Hij stelt dat hierdoor ten onrechte het beeld is ontstaan dat hij vrouwen wil discrimineren of hun gelijke kansen op publieke functies in twijfel trekt.

Van Samson zegt in de verklaring juist groot respect voor vrouwen te hebben. Volgens hem moet iedereen, ongeacht geslacht, op basis van kwaliteiten in aanmerking kunnen komen voor iedere publieke functie, inclusief het presidentschap. Hij noemt de ontstane beeldvorming “framing” en zegt dat deze geen recht doet aan de kern van zijn boodschap.

Andere formulering volgens Van Samson de juiste

Volgens het DNA lid ging zijn betoog over de verantwoordelijkheid van bestuurders. Presidenten moeten volgens hem transparant besturen, verantwoording afleggen en aanspreekbaar zijn op hun handelen. Daarbij zou geen onderscheid mogen worden gemaakt tussen mannen en vrouwen. Functioneren, integriteit en verantwoordelijkheidsgevoel moeten volgens hem doorslaggevend zijn.

Van Samson schrijft dat de uitspraak die zijn standpunt wel correct weergeeft luidt: “Nooit meer een president die geen verantwoording wil afleggen.” Met zijn verklaring wil hij de beeldvorming rechtzetten.

Verklaring neemt politieke kritiek niet weg

De officiële verduidelijking bevat geen expliciete verontschuldiging voor de oorspronkelijke formulering. Van Samson erkent dat de uitspraak tot commotie heeft geleid, maar houdt vast aan zijn standpunt dat zijn woorden onvolledig en misleidend zijn verspreid. Daarmee blijft het verschil bestaan tussen zijn bedoeling en de manier waarop de letterlijke uitspraak door anderen is opgevat.

Voor de vrouwelijke coalitieleden lag het probleem juist bij die letterlijke woorden. Zij vonden dat de parlementariër, los van zijn bedoeling, verantwoordelijkheid moest nemen voor de maatschappelijke uitwerking ervan. Hun vertrek uit de zaal was daarom niet alleen gericht tegen zijn politieke kritiek op de president, maar vooral tegen de algemene formulering over vrouwen.

Jones sluit zich aan bij protest

Ook Jones verliet uit solidariteit met de vrouwelijke parlementariërs de vergaderzaal. De bijeenkomst werd opnieuw geschorst, maar een oplossing bleef uit. Voorzitter Adhin besloot daarop de openbare vergadering tot nader order te verdagen. Het is nog niet bekend wanneer de behandeling van de agenda wordt hervat.

De kwestie krijgt extra betekenis doordat Jennifer Geerlings Simons in juli 2025 werd gekozen tot de eerste vrouwelijke president van Suriname. Key News berichtte eerder over haar historische verkiezing tot president. De uitspraak van Van Samson werd daardoor niet alleen gezien als kritiek op één bestuurder, maar ook als een uitspraak over de positie van vrouwen in de Surinaamse politiek.

Debat over context en verantwoordelijkheid

Van Samson blijft erbij dat alleen het volledige interview een eerlijk beeld kan geven van zijn woorden en bedoeling. Zijn verklaring legt de nadruk op gelijke kansen en op de plicht van iedere president om verantwoording af te leggen. De coalitieleden benadrukken daartegenover dat publieke functionarissen ook verantwoordelijkheid dragen voor de woorden die zij letterlijk gebruiken.

De discussie in DNA gaat daarmee verder dan de vraag wat Van Samson precies heeft bedoeld. Centraal staat ook hoe parlementariërs omgaan met uitspraken die door een groot deel van de samenleving als uitsluitingsgericht worden ervaren. De hervatting van de vergadering zal moeten uitwijzen of de officiële verklaring voldoende ruimte biedt om het politieke conflict te beëindigen.