Oud-president Ronald Venetiaan is vanmiddag op 89-jarige leeftijd thuis overleden na een langdurig ziekbed. De voormalige staatsman is vredig heengegaan, omringd door zijn naasten.
Venetiaan, geboren op 18 juni 1936, leidde Suriname in drie termijnen als president: van 1991 tot 1996 en opnieuw van 2000 tot 2010. In die periode wist hij, na fases van politieke en economische onrust, rust, stabiliteit en institutioneel herstel te brengen.
Hij stond in brede kring bekend als een integere, bescheiden en plichtsgetrouwe leider. Tijdens zijn presidentschap lag de nadruk sterk op goed bestuur, onderwijs, democratische rechtsstatelijkheid en morele waarden in het openbaar bestuur.
Voor zijn politieke loopbaan was Venetiaan actief als wiskundige en docent. Als partijleider van de Nationale Partij Suriname (NPS) genoot hij groot respect, zowel binnen de partij als daarbuiten. Zijn bedachtzame stijl, principiële houding en rustige optreden maakten hem voor velen tot een moreel kompas in de Surinaamse politiek.
Het overlijden van Ronald Venetiaan betekent een groot verlies voor Suriname. Over de datum en invulling van de uitvaartplechtigheid zal de familie op een later moment nadere mededeling doen.
Korte bio: Ronald Venetiaan
Ronald Runaldo Venetiaan werd op 18 juni 1936 in Paramaribo geboren. Na zijn middelbare school vervolgde hij zijn studie wiskunde in Nederland. Terug in Suriname werkte hij als wiskundedocent en later als schoolhoofd van de Algemene Middelbareschool (AMS).
In de jaren zeventig trad hij toe tot de politiek namens de NPS. Venetiaan bekleedde meerdere malen het ambt van minister van Onderwijs, zowel vóór als na de militaire periode, waarbij hij zich sterk maakte voor kwalitatief beter onderwijs en kansengelijkheid.
Als NPS-leider groeide hij uit tot een van de meest gerespecteerde politici van het land. Zijn drie presidencies – 1991–1996, 2000– 2005 en 2005 – 2010 – werden gekenmerkt door pogingen tot herstel van de democratische instituties, versterking van de rechtsstaat en het terugbrengen van vertrouwen in het bestuur.
Na zijn actieve politieke loopbaan bleef Venetiaan op de achtergrond een gezaghebbende stem in het maatschappelijke debat, vooral op het gebied van ethiek, democratie en onderwijs.
