In Suriname noemen we moeders vaak de ruggengraat van de samenleving.
The back bone of the family. En dat is geen overdreven uitspraak. Vrouwen houden gezinnen draaiende onder moeilijke omstandigheden. Zij zorgen voor eten, opvoeding, schoolgeld, ziekenhuizen, familieproblemen en vaak ook nog voor een inkomen.
Maar steeds meer moeders raken overbelast terwijl de problemen in de samenleving groeien.
De harde waarheid is dat steeds meer kinderen opgroeien in armoede en onzekerheid. Niet omdat ouders hun kinderen niet liefhebben, maar omdat veel gezinnen simpelweg niet genoeg middelen hebben om een stabiel leven op te bouwen. Wanneer er nauwelijks geld is voor voeding, schoolspullen of medische zorg, zijn kinderen uiteindelijk degene die het meest lijden.
Daarom moeten we als samenleving ook moeilijke gesprekken durven voeren.
Geboorteplanning mag geen taboe zijn. Kinderen verdienen het om geboren te worden in een situatie waar er voldoende liefde, aandacht, stabiliteit en basisvoorzieningen zijn.
Dat betekent niet dat alleen rijke mensen kinderen mogen krijgen.
Het betekent wel dat verantwoord ouderschap belangrijk is.
Want wanneer ouders al moeite hebben om één of twee kinderen te onderhouden, wordt de druk groter bij elk extra kind — en kinderen voelen die stress elke dag.
Wij zien gezinnen met veel kinderen die geen vast inkomen hebben en toch meer kinderen krijgen. Geboorteplanning is meer dan nodig. Want de druk op de overheid en op de samenleving wordt groter omdat er armoede is.
Ook het groeiende aantal tienermoeders verdient serieuze aandacht.
Jonge meisjes krijgen al kinderen terwijl zij zelf nog bezig zijn volwassen te worden. Hierdoor stoppen velen met school, raken financieel afhankelijk en blijven vastzitten in een cirkel van armoede.
Maar we moeten niet doen alsof dit alleen het probleem van meisjes is.
Jongens en mannen moeten evenveel verantwoordelijkheid dragen.
Seksuele voorlichting moet daarom eerlijk, modern en volledig zijn, niet alleen gericht op meisjes, maar ook op jongens.
Jongens moeten leren dat vaderschap verantwoordelijkheid betekent. Respect, bescherming, financiële steun en aanwezigheid horen daarbij. Een meisje zwanger maken en vervolgens verdwijnen mag nooit genormaliseerd worden.
Ouders, scholen, religieuze organisaties en de overheid moeten samenwerken om jongeren betere begeleiding te geven.
Niet vanuit schaamte of angst, maar vanuit waarheid en verantwoordelijkheid.
Want jongeren die goede informatie krijgen, maken vaak betere keuzes voor hun toekomst.
Toch moeten we ook hoop blijven houden.
Suriname heeft sterke vrouwen, sterke gezinnen en jongeren met potentieel.
Veel jonge moeders vechten elke dag om hun kinderen een beter leven te geven.
Zij verdienen geen veroordeling, maar ondersteuning, onderwijs en kansen om opnieuw op te bouwen.
Een samenleving groeit niet alleen door grote gebouwen of economische cijfers. Een land groeit wanneer kinderen gezond kunnen opgroeien, wanneer moeders ondersteuning krijgen en wanneer vaders verantwoordelijkheid nemen.
Dat is geen vrouwenzaak alleen. Dat is een nationale verantwoordelijkheid.
Aan alle moeders in Suriname: ondanks alle uitdagingen blijven jullie liefde, kracht en doorzettingsvermogen tonen.
Moge jullie gezegend, beschermd en gewaardeerd worden, niet alleen vandaag, maar elke dag opnieuw.
Een gezegende Moederdag toegewenst aan alle moeders.