DNA eist namen bedrijven na vissterfte Saramaccarivier

De precieze oorzaak van de vissterfte Saramaccarivier staat nog altijd niet vast. Minister Patrick Brunings van Olie, Gas en Milieu heeft De Nationale Assemblee meegedeeld dat onderzoeksresultaten nog worden afgewacht en aanvullende gegevens worden verzameld. Verschillende Assembleeleden vinden dat de regering intussen meer openheid moet geven over mogelijke vervuilingsbronnen en activiteiten in het getroffen gebied.

Volgens Brunings is na de melding van de massale vissterfte snel gereageerd. Een responsteam kwam in actie, waardoor volgens hem tijdig monsters konden worden genomen. De verzamelde monsters en andere onderzoeksgegevens moeten uiteindelijk helpen vaststellen waardoor grote aantallen vissen in de rivier zijn gestorven.

De minister zei dat de beschikbare informatie verder wordt verzameld en geanalyseerd. Zodra de resultaten voldoende zijn onderzocht, zullen deze volgens hem met het parlement worden gedeeld. De bevindingen moeten niet alleen duidelijkheid geven over de oorzaak, maar ook als basis dienen voor verdere maatregelen.

Onderzoek naar vissterfte Saramaccarivier nog niet afgerond

Brunings maakte duidelijk dat er inmiddels ook meer informatie beschikbaar is over concessiehouders en ondernemingen die in het gebied actief zijn. Zijn ministerie werkt aan een overzicht van bedrijven langs de rivier. Ook gegevens over inspecties van de Nationale Milieu Autoriteit en voorwaarden die gelden bij concessies moeten aan DNA worden verstrekt.

Eerder berichtte Key News over de eerste bevindingen van de NMA. Daarbij werd rekening gehouden met de mogelijkheid van een eenmalige ongecontroleerde lozing van een chemische substantie. Een definitieve vaststelling van de oorzaak bleef echter uit, waardoor aanvullend onderzoek noodzakelijk is.

Biomedisch onderzoek onder bewoners aangekondigd

Naast het milieuonderzoek wil de regering ook kijken naar mogelijke gevolgen voor de gezondheid van bewoners. Samen met het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid en de Pan Amerikaanse Gezondheidsorganisatie moet een biomedisch onderzoek worden uitgevoerd onder inwoners van getroffen gebieden.

Daarbij moet volgens Brunings onder meer worden onderzocht of mensen langdurig zijn blootgesteld aan chemicaliën of kwik. Het onderzoek moet zich niet beperken tot gemeenschappen in de omgeving van de vissterfte Saramaccarivier, maar ook andere gebieden langs Surinaamse rivieren omvatten waar mijnbouwactiviteiten plaatsvinden.

DNA wil weten wie langs de rivier actief is en welke risico’s bewoners lopen.

Metingen naar kwikdampen worden uitgebreid

De bedoeling van het biomedisch onderzoek is om gegevens te verzamelen die later als referentiekader kunnen dienen. Daarmee kan worden nagegaan of blootstelling aan schadelijke stoffen gedurende langere tijd verandert en of bepaalde leefgemeenschappen een verhoogd gezondheidsrisico lopen.

Brunings maakte daarnaast bekend dat het ministerie verdergaat met onderzoek naar kwikdampen. Een eerste reeks metingen is al verricht, voornamelijk bij goudopkoopbedrijven. Voor een volgende ronde was speciale apparatuur nodig die in Canada moest worden gekalibreerd. Die apparatuur is inmiddels terug in Suriname en kan opnieuw worden ingezet.

DNA eist namen bedrijven en concessiehouders

Verschillende Assembleeleden vinden dat nog te veel vragen onbeantwoord zijn. Zij willen concreet weten welke personen en ondernemingen actief zijn in het gebied waar mogelijke vervuiling wordt onderzocht. Ook willen zij weten onder welke concessies deze activiteiten vallen en of alle werkzaamheden volgens de geldende regels plaatsvinden.

Tijdens de vergadering werd verwezen naar eerdere uitlatingen van president Jennifer Simons over mogelijke aanwijzingen rond de oorzaak van de vissterfte Saramaccarivier en activiteiten binnen een concessiegebied van Grassalco. DNA leden willen daarom weten welke ondernemingen daar precies actief zijn en welke controles door overheidsinstanties zijn uitgevoerd.

Parlement vraagt om preventieplan na vissterfte Saramaccarivier

De discussie gaat volgens meerdere parlementariërs verder dan het vaststellen van de directe oorzaak. Zij willen weten welke maatregelen de regering nu neemt om te voorkomen dat opnieuw een ernstige milieuverontreiniging ontstaat. Daarbij werd erop gewezen dat in delen van het binnenland chemicaliën worden gebruikt bij mijnbouw en goudwinning.

Ook de invoer, handel en het gebruik van kwik, cyanide en andere stoffen kwamen aan de orde. Assembleeleden drongen aan op strengere controle en betere ordening van de goudsector. Volgens hen moet de overheid duidelijker zicht krijgen op de herkomst van chemicaliën, de locaties waar deze worden gebruikt en de wijze waarop bedrijven en goudzoekers ermee omgaan.

Kwik vormt breder risico voor mens en milieu

De aandacht voor kwik beperkt zich niet tot de huidige vissterfte. De Pan American Health Organization wijst erop dat blootstelling aan kwik schadelijk kan zijn voor onder meer het zenuwstelsel, de nieren en andere organen. Kwik dat in het milieu terechtkomt kan bovendien in bepaalde vormen ophopen in vissen en uiteindelijk in de voedselketen terechtkomen.

Daarom willen Assembleeleden dat toezicht op mijnbouwactiviteiten, goudopkoopbedrijven en het gebruik van chemicaliën structureler wordt aangepakt. Zij vroegen ook welke rol het ministerie van Olie, Gas en Milieu speelt bij de beoordeling van aanvragen voor mijnbouwactiviteiten en bedrijven die goud verwerken of opkopen.

Bewoners wachten op duidelijkheid over oorzaak

Voor gemeenschappen die afhankelijk zijn van rivieren voor visvangst, transport en andere dagelijkse activiteiten is duidelijkheid over de vissterfte Saramaccarivier van groot belang. Zolang de definitieve onderzoeksresultaten ontbreken, blijft onzeker welke stof of combinatie van omstandigheden verantwoordelijk is geweest voor het incident.

DNA wil daarom dat de regering niet alleen de onderzoeksresultaten openbaar maakt, maar ook duidelijk aangeeft welke preventieve acties worden genomen. De komende onderzoeksgegevens moeten uitwijzen of een specifieke vervuilingsbron kan worden aangewezen en welke stappen nodig zijn om bewoners en het riviermilieu beter te beschermen.