Ik las dat de armoedegrens voor een eenpersoonshuishouden in Suriname SRD 7.810 bedraagt. Als dit bedrag met ruim 25 procent naar boven wordt afgerond, komt het neer op SRD 10.000. Voor een gezin met twee ouders en vier kinderen wordt dat SRD 60.000.
DNA-leden moeten voor hun nietsdoen – de toegewijden niet te na gesproken – hiermee genoegen nemen. Leerkrachten die mij hebben opgevoed, verdienen namelijk amper een kwart daarvan. Hetzelfde geldt voor politieagenten die mij een goede nachtrust bezorgen en voor de zorgverleners op wie ik, indien nodig, blindelings kan rekenen.
Bovendien moeten deze professionals vaak zelfs de hoogstnoodzakelijke faciliteiten en middelen ontberen om normaal te kunnen functioneren. Je zou bestuurders van een dergelijke natie, mochten zij de beschikking hebben over miljarden Amerikaanse dollars en toch andere prioriteiten kiezen, als monsters willen bestempelen. Schaamteloos en roekeloos.
En dat terwijl meer dan 85 procent van de bevolking niet beschikt over deugdelijke huisvesting, goede hygiënische omstandigheden, drie gezonde maaltijden per dag, fatsoenlijke gezondheidszorg en degelijke onderwijsmogelijkheden. Meedogenloos en barbaars!
Ketikoti: historische leugen
Wanneer zulke situaties uitmonden in stakingen, begint bijna iedereen in termen van eigenbelang te denken. Allemaal BS-verhalen, ingegeven door politici.
Tijdens de slavernij was je bang om je vrije mening te uiten, laat staan voor jezelf op te komen. Dat kostte je immers onherroepelijk het leven. En niet zomaar, maar na een onmenselijke mishandeling, bedoeld om je als afschrikwekkend voorbeeld te stellen. Vind je nu dat de slavernij voorbij is? Voel je je in alle opzichten vrij? Zelfs na de onderbreking door een decennialange militaire periode? Ook de trauma’s uit die periode zouden voorbij zijn, want het overgrote deel van de slachtoffers is ondertussen gestorven.
Durf jij je mening te ventileren zonder met wie dan ook rekening te houden? Of schuw je de waarheid om je baan, je geld, je man of je vrouw niet kwijt te raken? Ben je een slaaf of slavin van je baas, man, vrouw of ‘sugar daddy’?
Zijn de media ook bang om advertenties en hun toegang tot overheidsfunctionarissen te verliezen? Zijn de media ook slaven van partijpolitieke belangen? Zijn DNA- en regeringsleden eveneens slaven van politieke belangen? Zijn coalitie- en oppositieleden verslaafd aan macht en diefstal?
Waarom vieren jullie Ketikoti dan als slaven en slavinnen? Uit onwetendheid? Uit angst? Zolang deze toestand voortduurt, is Ketikoti een historische leugen.
Is Adhin een slaaf van Jenny?
Integriteit is geen modewoord. Het weerspiegelt je karakter en, karmisch gezien, je toekomst. Integriteit straalt vertrouwen uit. Zij brengt gezag, respect en volgzaamheid voort. Zij vereist transparantie, onkreukbaarheid en dienstbaarheid, die tot uiting komen in het nakomen van de verantwoordingsplicht.
Deze kwaliteiten zijn momenteel niet allemaal merkbaar. Waarom niet? Is de integriteit van alle bangeriken en oneerlijke politici niet langer een product van de vrije wil? Als vooral in de politiek iedereen direct of indirect slaaf is van iemand anders, mag of moet je zelfs de legitieme vraag stellen: is Adhin een slaaf van Jenny? Zijn de nietsbetekenende politieke partijen in de coalitie slaven van Jenny?
Harold denkt tenminste in opstand te kunnen komen door zijn eigen kabinet te vormen, weliswaar op ongrondwettelijke wijze en dus betekenisloos. Een copycat van Ronnie: “Leri no e puru don.”
Rechtsstaat en vrije wil
In een rechtsstaat kun je verantwoordelijk worden gehouden voor je handelingen, omdat het uitgangspunt is dat je toerekeningsvatbaar bent en over een vrije wil beschikt. Beschik je niet over een vrije wil, dan kun je natuurlijk ook moeilijk verantwoordelijk worden gehouden. Dit geldt dus ook voor personen die geestelijk zwak zijn; incompetentie valt daar niet onder.
Voor zover kan worden nagegaan, leven wij in een democratische rechtsstaat. Of is dat in Suriname niet het geval? Want dan zou Jenny wel de baas van DNA kunnen zijn. Op een diepzinnige manier is het bijna even erg als je ervoor kiest bewust een slaaf te zijn. Min of meer zoals de ‘Uncle Tom’-figuren in het verleden.
Mi no sabi yere. Dan: “Fa a systema o kenki?”
In plaats van te beseffen dat deze toestand het gevolg is van vrije keuzes, wordt er nog steeds gedacht vanuit overtuigingen over ‘hebi’s en wisi’s’. We, wo dede ini a film disi yere. Tan opo yu ai, luku. Ala sma e wakti olimoni fu fufuru. Luku san pasa nanga bauxietmoni, nanga ptatamoni. Den fufuruman dede kba. Pe yu si wan brandkast baka wan dedekisi?
Disclaimer
Key News en The Key Network respecteren de vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in de Grondwet van de Republiek Suriname. Ingezonden artikelen mogen echter niet worden gebruikt om personen te belasteren, ongefundeerde beschuldigingen te uiten, of de reputatie van individuen of Key News te schaden.
Artikelen die dergelijke inhoud bevatten, worden geweigerd. Key News kan op geen enkele wijze juridisch aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van ingezonden artikelen.
De volledige verantwoordelijkheid voor de inhoud van een ingezonden artikel ligt bij de auteur, en de inhoud weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs de mening van Key News.
