Een man (R.J.) staat terecht voor beschuldiging van verkrachting van een nichtje van zijn vrouw. De eerste verkrachting was in maart 2023 toen het meisje nog 15 was.
Daarna gebeurde het, aldus het slachtoffer, ontelbare keren tot november van datzelfde jaar. De openbare aanklager heeft R.J. gedagvaard voor het dwingen van iemand tussen 12 en 16 jaar tot seks en voor ontucht, al dan niet met geweld van iemand in die leeftijdsklasse. De man beweert onschuldig te zijn.
De verdachte en het slachtoffer wonen onder een dak, een ruime woning met 7 slaapkamers. De verdachte en zijn vrouw delen een kamer, terwijl het slachtoffer alleen slaapt. De andere inwoners zijn neefjes van de vrouw van R.J.
Het inmiddels 16-jarig meisje getuigde eerder deze maand in de rechtszaal dat de oom zich de eerste keer in de gemeenschappelijke voorkamer aan haar heeft vergrepen. Ze was voor de televisie op de bank in slaap gevallen. Ze zou toen zijn wakker geschrokken toen hij haar mond dichtkneep. Hij heeft haar vervolgens bedreigd iets te doen indien ze om hulp zou roepen. Uit vrees liet ze hem zijn gang gaan. Daarna deed hij het nog heel vaak, soms in de voorkamer en soms sloop hij haar slaapkamer binnen. Elke keer zou hij haar hebben gewaarschuwd dat hij haar iets zou aandoen als ze hem zou verraden.
Mr. Derrick Veira, die de belangen van R.J. behartigt, plaatste vraagtekens bij het feit dat ze nooit aan de bel heeft getrokken. Het slachtoffer antwoordde dat ze bang was dat de beklaagde haar iets zou aandoen en ten tweede dacht ze dat niemand haar zou geloven. Ze bevestigde op vragen van de advocaat dat ze vaker niet de waarheid spreekt en dat ze daarom dacht dat niemand haar woorden voor waar zouden aannemen.
Ze vertelde ook min of meer last te hebben gehad van het gebeurde. Na de eerste keer, bloedde ze hevig. Na enige tijd vertelde ze aan een jongen op wie ze verliefd was, maar geen seksueel contact had. Die verweet haar vaker dat ze het wel deed, maar niet met hem. Op uitdrukkelijke vragen van de verdediging zei het slachtoffer dat ze geen behoefte had om iemand ten onrechte te beschuldigen. Ze voegde eraan toe dat er meerdere manspersonen op het adres wonen en dat ze niet zonder meer R.J. zou bekladden.
De vrouw van R.J. werd ook als getuige gehoord. Ze zei nooit iets te hebben gemerkt tussen de verdachte en het slachtoffer. Het bevreemde haar ook te horen dat ‘het’ ook in de voorkamer gebeurde, aangezien de broertjes en neefjes tot heel laat opblijven om computerspelletjes te spelen op de televisie. Een andere inwoonster staat al kort na middernacht wakker in verband met haar werk. Ook zij vertelde dat het slachtoffer vaker is betrapt op onwaarheden. De vrouw denkt dat haar nichtje de beschuldiging heeft gelanceerd als excuus om te verhuizen en zo te ontkomen aan het streng beleid dat daar wordt gevoerd.
Sinds de zaak bij de politie is, woont ze niet meer op dat adres. De vrouw zei aan het eind van haar getuigenis dat ze niet van plan is iemand in bescherming te nemen als blijkt dat die zich aan verkrachting heeft schuldig gemaakt. De verdachte zal op een andere zitting de gelegenheid krijgen zijn kant van het verhaal te presenteren.
