Teun de Ridder heeft zaterdag met veel machtsvertoon de Criterium wielrenrace, met als start en finish winkel Trek aan de Tweekinderenweg, op zijn naam gebracht. Hij ging geheel onbedreigd over de finishlijn na alle deelnemers te hebben gelapt (in de wielrensport een of meerdere ronden voorsprong nemen of dubbel wegrijden van de groep, hen weer pakken en vervolgens weer wegrijden). Dit is een situatie die competitieve renners zich niet willen of kunnen veroorloven.
Bij haast elke ontmoeting, waarbij de Ridder de afgelopen jaren aanwezig is, lijkt er echter geen tegenstand. Kenrick Sahadeo is steeds de closest rival van de winnaar gebleken, maar liet het tijdens de ontmoeting afweten. ‘Rookie’ Geoff Kasdiran verraste vriend en vijand door als tweede te finishen, waardoor Sahadeo genoegen met een derde plek moest nemen.
Routiniers Ruben Vismale en voorzitter Earl van Wilgen van de Wielren Unie (SWU) zijn niet te spreken over de vechtlust van de huidige generatie. Van Wilgen meent dat indien de overige wielrijders goed samenwerken de Ridder verslagen kan worden. Naar zijn zeggen werd er geen effort gemaakt om Teun te pakken. “In plaats daarvan gaan ze kijken dat Visje niet weg mag gaan.” Volgens de SWU-preses kampt Vismale op zijn leeftijd met enkele blessures “en toch zijn die jonge jongens bang”, zegt hij verbaasd.
Vismale legt uit dat de ontmoeting een andere dimensie kreeg toen de groep door Teun werd gelapt. “Dan is het niet zo leuk meer.” Er werd vervolgens om de overige plekken gestreden. Hij merkte echter op dat de toprijders naar elkaar keken wie een ontsnappingspoging zou wagen. “Kasdiran zag kans in de laatste ronde te ontsnappen en iedereen liet hem gaan. De rest bleef bij elkaar en toen kwam de eindsprint.”
Vismale zegt van huis uit geen sprinter te zijn, maar vindt de houding van zijn jongere collegae jammerlijk. “Het lijkt alsof bepaalde mensen gewoon vrij spel hebben. En alsof men zegt: ik vind het niet erg als die wint, maar jij mag niet weggaan met als gevolg dat de eerste en tweede plaats bezet wordt door een willekeurige persoon die een poging waagt te ontsnappen.” Naar zeggen van de veteraan had niemand antwoord op Teun.
Content
De bovengenoemde strijd tussen de wielrenners onderling kon de Ridder weinig schelen. “Als je wint kun je altijd tevreden zijn. Ik voelde me goed en sterk”, aldus de overall winnaar. Hij en Xavi Wadilie rukten zich in ronde vier van het peloton los. Wadilie kon op gegeven moment het tempo niet bijbenen, “waardoor ik alleen verder moest”. In zijn eentje vergrootte de Ridder het gat met liefst twee minuten. Hij wilde echter meer en ging voor het dubbel lappen van de groep. Voor de winnaar was dit een extra stimulans en motivatie. Toen in ronde vijftien het peloton in beeld kwam “reed ik me leeg en met nog drie ronden te gaan ging ik hen voorbij.”
De Ridder toonde veel bewondering voor Kasdiran, die naar zijn zeggen een gedwaagde aanval pleegde. “Het was alles of niets voor hem. Door zijn doorzettingsvermogen en aanvalslust is hij netjes tweede geworden.” Ondanks zijn jarenlange dominantie blijft de Ridder gemotiveerd aan wedstrijden deelnemen. “Ik probeer juist de jonge wielrennes te motiveren zichzelf naar een hoger niveau te tillen, maar ze moeten wel er voor werken”, zegt hij met een glimlach.
Onverwachts
Kasdiran had in zijn stoutste dromen deze uitslag niet zien aankomen en was totaal verrast. Echter, hij waagde een kans bij de slotronde en het pakte goed uit. “Ik had in mijn hoofd een jump (ontsnapping) te doen, want in een sprint zou ik het niet winnen van die andere rijders en het is gelukt.”
De uitkomst is een motivatie om harder te trainen, maar kwam echter niet zonder slag of stoot.
“Er waren momenten waarbij ik moe was om in hun wielen te blijven rijden, maar ik had in mijn hoofd ‘even doorbijten’. Naar zeggen van de nummer twee waren er aan het begin veel ontsnappingspogingen, “maar later werd het iets rustiger.” Sahadeo accepteerde zijn nederlaag. “Ik heb mijn best gedaan in die race en ben tevreden met de derde plek. De volgende race zorg ik voor een verschil”, belooft hij.
In totaal verschenen vijftien wielrenners aan de start van deze ontmoeting. De wielrijders legden totaal twintig ronden af op het parcours van de omgeving. Bij de junioren ging niemand anders dan Dimitrie Madamsir als eerste over de finish, gevolgd door Osni Binda en Martino Pansa. De eerste plek bij de masters (veteranen) lijkt het abonnement van Ruben Vismale, die vooralsnog onverslaanbaar lijkt in deze categorie. Als tweede finishte Tony Pijpers.
Brigitte Rijsdijk maakte gretig gebruik van de afwezigheid van Tachana Dalger. Laatstgenoemde is momenteel op Trinidad en Tobago zich aan het voorbereiden in verband met deelname aan internationale toernooien baanwielrennen (Caribische Spelen en Pan-Amerikaanse kampioenschappen). Rijsdijk versloeg Vanity Somo. Eind mei zal de eerstvolgende ontmoeting plaatsvinden. Naar verluidt betreft het de ‘Ronde van Para’ over een afstand van 80 km.
