EBS-directeur Leo Brunswijk was duidelijk: de leden van De Nationale Assemblée (DNA) moesten volgens hem eerst maar eens naar hun eigen stroomrekening kijken voordat zij kritiek leveren op het energiebedrijf. Volgens Brunswijk betaalt DNA niet voor elektriciteit en zou er zelfs reden zijn om de stroomvoorziening van het parlement af te sluiten.

DNA-voorzitter Ashwin Adhin spreekt dat tegen. Volgens hem heeft het parlement geen betalingsachterstand, omdat DNA nooit facturen van de EBS heeft ontvangen.

Hij zegt bovendien dat DNA al in 2013 schriftelijk aan de EBS heeft gevraagd om de rekeningen naar het parlement te sturen, zodat die maandelijks konden worden betaald.

En daar begint voor mij het verhaal.

Wie betaalde het stroomverbruik?

Want als DNA sinds 2013 geen energierekening heeft ontvangen, wat is er dan in al die jaren met het stroomverbruik van het parlement gebeurd?

Is er sinds 2013 helemaal niets betaald?

Of werden de elektriciteitskosten van DNA door een andere overheidsinstantie betaald, bijvoorbeeld via een ministerie?

En als dat zo is: welk ministerie betaalde, om welke bedragen ging het en over welke jaren?

Dat zou toch terug te vinden moeten zijn in de administratie van de EBS.

Als er werkelijk jarenlang geen facturen naar DNA zijn gestuurd, waarom heeft niemand daar na 2013 opnieuw serieus werk van gemaakt? Natuurlijk ligt de verantwoordelijkheid voor het versturen van een rekening in de eerste plaats bij de leverancier. Maar wanneer je weet dat je elektriciteit gebruikt en jarenlang geen rekening ontvangt, ga je dan niet zelf vragen: waar blijft die factuur?

We praten hier tenslotte niet over een paar maanden. We praten over een kwestie die volgens de DNA-voorzitter teruggaat tot 2013. Dat is inmiddels dertien jaar.

Waarom greep de EBS niet in?

En waarom heeft de EBS niet eerder aan de bel getrokken? Waarom is deze situatie al die jaren geaccepteerd? Waarom zou Leo Brunswijk anders zeggen dat er sprake is van een schuld?

Als de EBS op de hoogte was van betalingsachterstanden, waarom heeft het bedrijf dan niet opgetreden?

Is hier sprake van onbehoorlijk bestuur?

Op wiens naam staat de aansluiting van het parlementsgebouw eigenlijk geregistreerd? Wie staat bij de EBS als debiteur vermeld? Wat staat er op die klantrekening? Is daarop daadwerkelijk een schuld geregistreerd? En zo ja, hoe groot is die schuld?

Want daar moet uiteindelijk het antwoord vandaan komen.

Brunswijk kan zeggen dat DNA niet betaalt. Adhin kan zeggen dat DNA geen facturen heeft ontvangen. Maar de administratie van de EBS moet kunnen aantonen wat er werkelijk is gebeurd.

Dat heet transparantie.

Leg de administratie op tafel

Als Brunswijk zegt dat DNA vanwege de betalingsachterstand eigenlijk afgesloten zou moeten worden, suggereert hij dat de EBS precies weet welke bedragen openstaan. Die bedragen moeten dan ook in de administratie zichtbaar zijn.

Over welke periode gaat het? Welke facturen zijn geboekt? En naar wie zijn die facturen gestuurd?

Dat zijn geen ingewikkelde vragen.

Leg de administratie op tafel.

Dan weten we of DNA inderdaad jarenlang zijn stroomrekening niet heeft betaald, of een andere overheidsinstantie de rekening heeft voldaan, of dat de EBS dertien jaar lang elektriciteit heeft geleverd zonder behoorlijk te factureren.

Welk van deze drie antwoorden het ook wordt: er valt iets uit te leggen.