Succesverhalen beginnen zelden waar ze eindigen. In het geval van Anunja Litanie begint het niet bij prestaties of titels, maar bij verlies, verantwoordelijkheid en een omgeving waarin vooruitkomen alles behalve vanzelfsprekend was. Op 30 mei organiseert zij in Paramaribo het event OOK IK – Under The Stars, een initiatief dat niet draait om inspiratie alleen, maar om confrontatie en verandering.
Wie haar vandaag ziet als HR-professional, politiefunctionaris en oprichter van MiWini HR Consultancy, ziet een ogenschijnlijk rechtlijnig pad van ontwikkeling en groei. Dat beeld verhult echter een geschiedenis die gekenmerkt wordt door onderbrekingen, heroriëntatie en voortdurende strijd tegen omstandigheden die weinig ruimte boden voor vooruitgang. Geboren en opgegroeid in Paramaribo, met wortels in het Cotticagebied, verloor zij op jonge leeftijd haar moeder en werd zij vroeg geconfronteerd met verantwoordelijkheden die haar leeftijd ver overstegen.
De omstandigheden waarin zij opgroeide boden weinig houvast. Opgroeien in Van Dijk betekende leven in een realiteit waarin kansen niet vanzelf komen en waarbij overleven vaak de voorkeur krijgt boven ontwikkeling. Toch wist zij zich al op jonge leeftijd staande te houden door werk en studie te combineren. Terwijl zij haar opleiding volgde, werkte zij onder meer in de dienstensector en verrichtte zij schoonmaakwerkzaamheden om haar dagelijks bestaan te kunnen bekostigen. Het zijn details die zelden zichtbaar blijven in het eindbeeld van succes, maar die belangrijk zijn om dat succes te begrijpen.
De druk van haar leefomstandigheden leidde ertoe dat zij haar studie tijdelijk moest onderbreken. In plaats daarvan koos zij voor een loopbaan binnen het Korps Politie Suriname, waar zij gedurende meerdere jaren ervaring opdeed. Die keuze betekende geen afscheid van haar ambities, maar een verschuiving ervan. Binnen het korps ontwikkelde zij zich niet alleen operationeel, maar ook op het gebied van human resource management, opleiding en coördinatie. Daarmee legde zij onbewust de basis voor haar latere professionele richting.
Het beslissende moment kwam toen zij zich realiseerde dat vooruitgang geen vanzelfsprekend gevolg is van tijd, maar van bewuste keuzes. Na jaren van werken besloot zij haar studie opnieuw op te pakken, ditmaal met een duidelijke doelstelling. Die stap markeerde een omslag in haar leven. Wat volgde was een traject van intensieve inzet, waarbij zij haar opleiding afrondde en zich verder ontwikkelde binnen het vakgebied Human Resource Management. Inmiddels bevindt zij zich in de afrondende fase van haar studie en volgt zij daarnaast een masteropleiding.
Die ontwikkeling kreeg een concrete vorm in de oprichting van MiWini HR Consultancy. Met dit bureau richt zij zich op het versterken van organisaties door te investeren in hun belangrijkste kapitaal: mensen. Haar werkzaamheden bestaan uit het ontwikkelen van strategisch HR-beleid, het begeleiden van teams en leidinggevenden en het verzorgen van trainingen op het gebied van communicatie, samenwerking en leiderschap. Daarbij staat één uitgangspunt centraal: duurzame groei begint bij individuele ontwikkeling.
De naam MiWini, die vrij vertaald kan worden als “ik heb gewonnen”, vormt daarbij geen afsluiting van haar verhaal, maar een weerspiegeling van haar benadering. Winnen wordt door haar niet gezien als het bereiken van een eindpunt, maar als het vermogen om, ondanks tegenslagen, richting te blijven houden. In die zin is het een concept dat verder reikt dan haar persoonlijke situatie en aansluit bij bredere maatschappelijke vraagstukken.
In haar visie op de positie van vrouwen in Suriname speelt dat perspectief een belangrijke rol. Volgens haar is het probleem niet zozeer het ontbreken van talent, maar het onvoldoende benutten daarvan. Zij wijst op patronen van afhankelijkheid, beperkte zelfinvestering en een gebrek aan bewustzijn van eigen waarde als factoren die groei belemmeren. Tegelijkertijd erkent zij dat deze patronen niet los te zien zijn van de omgeving waarin zij ontstaan. De spanning tussen individuele verantwoordelijkheid en structurele beperkingen vormt daarmee een terugkerend thema in haar werk en boodschap.
Het event OOK IK – Under The Stars moet in dat licht worden begrepen. Het is geen traditioneel motivatie-evenement, maar een poging om deelnemers te confronteren met hun eigen keuzes en mogelijkheden. De titel suggereert toegankelijkheid, maar impliceert tegelijkertijd verantwoordelijkheid. Door te stellen “ook ik”, plaatst de deelnemer zichzelf in een positie waarin verandering niet langer extern wordt gezocht, maar intern moet worden ingezet.
Volgens Litanie is dat precies waar het vaak misgaat. Inspiratie zonder actie leidt zelden tot verandering. Daarom richt het event zich niet alleen op het delen van ervaringen, maar ook op het stimuleren van concrete stappen. De nadruk ligt op thema’s als discipline, zelfreflectie en besluitvorming, waarbij persoonlijke verhalen worden ingezet om herkenning en inzicht te creëren.
De bredere betekenis van haar initiatief ligt in de groeiende aandacht voor persoonlijke ontwikkeling binnen de Surinaamse samenleving. In een context waarin economische en sociale uitdagingen een grote rol spelen, ontstaat steeds meer ruimte voor initiatieven die zich richten op individuele groei als middel tot collectieve vooruitgang. Het werk van Litanie sluit aan bij die ontwikkeling, maar onderscheidt zich door de nadruk op confrontatie in plaats van bevestiging.
Dat maakt haar benadering niet altijd comfortabel, maar wel relevant. Door zowel haar eigen ervaringen als bredere maatschappelijke patronen te betrekken in haar verhaal, ontstaat een perspectief dat verder gaat dan persoonlijke motivatie. Het raakt fundamentele vragen over verantwoordelijkheid, keuzevrijheid en de manier waarop individuen zich verhouden tot hun omgeving.
Wanneer het event op 30 mei plaatsvindt, zal het voor sommigen een moment van herkenning zijn en voor anderen een aanleiding tot reflectie. Niet iedere aanwezige zal met dezelfde conclusie naar huis gaan. Maar de kans is groot dat de centrale vraag blijft hangen: in hoeverre is verandering een kwestie van omstandigheden, en in hoeverre van keuze. In die vraag liggen niet alleen de kern van haar boodschap, maar ook de uitdaging voor iedereen die bereid is die vraag serieus te beantwoorden.
