Op het eerste oog was er niet erg veel dat dinsdag als verrassend kon worden bestempeld, toen de partijen, die meedoen aan de verkiezingen, hun kandidatenlijsten officieel indienden. De ene kwam met een beetje bombarie en spektakel, de andere met stille eenvoud. Hoe groter de naam, des te meer indruk geprobeerd is te maken. Tegenstanders een beetje intimideren en de eigen aanhang zelfvertrouwen geven, toch?
Bij de NDP zorgden ze voor zowel verrassingen als verwondering, met de vijver van kandidaten, waar stemgerechtigden uit moeten kiezen op 25 mei. Maar het draaide in zekere mate om de namen die juist niet op de lijst stonden: geen Klebert Drenthe en ook geen Ludciano Wijdenbosch. Dit was in navolging van het uitsluiten van Pakkitow en Meriba, ook twee die veel aanhang hebben onder vooral jonge NDP’ers.
Verwondering alom dus over het niet plaatsen van de stemmentrekkers Wijdenbosch (2317 stemmen) en Drenthe (1655) op de DNA-kandidatenlijst. Social mediakanalen hadden mogelijk moeite om alle onvrede hierover te verwerken. Dat kwam vooral ook omdat er wel personen op de lijst staan die, vergeleken met hen die ontbreken, niet bepaald uitblinken in het overtuigen van individuele kiezers.
Het is bijna niet te bevatten dat “alom aanwezige” druktemakers/veelpraters als Bouva, Parmessar en Tsang – zij staan wel op de lijst – elk nog geen 700 stemmen binnenhaalden in 2020. Zal de NDP het ontbreken van Drenthe, Wijdenbosch, Pakkitow en Meriba kunnen opvangen met de stemmen voor Ingrid Bouterse-Waldring (weduwe) en Edward Belfort?
ABOP heeft een hele verwonderde en waarschijnlijk boze Priscilla Dawsa zien vertrekken. Haar stap kwam nadat ze ontdekte dat ze niet op plek drie van de kandidatenlijst was neergezet, maar op plaats nr. zeven. Best verrassend was de reactie van ABOP-leider en VP Ronnie Brunswijk.
Hij probeerde niet terug te slaan, of zo. Hij klonk bijna zakelijk zelfs: kwaliteit van kandidaten gaat boven hun populariteit. Wow! Dat kan je nou een echte draai noemen. Als het daadwerkelijk voor iedereen op de lijst heeft gegolden? Alleen insiders zouden dit kunnen zeggen.
Maar bij de PL draaide het vooral om de bekendmaking van zijn oprichter en eeuwige voorzitter Paul. “Ik ga met pensioen” deelde hij mee. Echt waar? Weet Paul zelf nog wel dat hij in 2019 net zo glashard meedeelde dat hij met pensioen ging in 2020. Gaat hij zich ditmaal aan zijn woord houden?
Anyway, Paul gaf zijn jongen, Bronto, de vaderlijke zegen om de lijsttrekker te worden en om vanaf nu de PL te leiden. Hoe kiezers dat moeten interpreteren? Baboen tere, na baboen skin. Nog steeds. Dus wees niet verwonderd, PL-kiezers, als Pensioen-Paul weer een goede reden ziet voor een comeback, in een of andere hoedanigheid of vorm.
Grote verwondering bij onder andere degenen, die verantwoordelijk zijn voor het onderwijzen van onze jongens en meisjes. Aanleiding is de verrassende actie van de regering om “duizenden” studenten, van 18 jaar en ouder, op te roepen zich te registreren om een maandelijkse toelage van 800 SRD. Dat geschenk komt terwijl er tientallen leerkrachten zijn, die al maanden geen loon hebben ontvangen.
Volgens activisten is dit een schaamteloze actie van de partijen, die nu de regering uitmaken, om in het bijzonder de stem van het deel van de jongeren, dat voor het eerst gaat stemmen, met lanti-moni voor zich te winnen. Een schoolvoorbeeld dus, volgens de activisten, van het misbruiken van staatsmiddelen voor partijpolitieke belangen, in verkiezingstijd.
Veel studenten lijken aangenaam verrast door het SRD 800 geschenk van de regering: honderden hebben zich al geregistreerd. Is het verwonderlijk dat zij, de jongeren die zich registreerden voor de toelage, geen boodschap lijken te hebben aan het feit dat er leerkrachten zijn die al maanden geen loon hebben ontvangen? Als die kromme realiteit ze niets interesseert, is dat mogelijk een indicatie van een attitude, binnen de groep die straks het land moet leiden. We mogen “morgen” dan ook niet verwonderd zijn.
De PVP kreeg een aangename verrassing. De partij van Roy Bikharie kreeg gelijk bij de beroepsrechter in de zaak tegen het Centraal Hoofd Stembureau: onterecht uitgesloten, was het finale oordeel. Maar direct daarna was er teleurstelling, omdat de PVP door de onterechte uitsluiting, in eerste instantie, niet voldoende tijd kreeg om uiterlijk 25 maart zijn kandidatenlijsten in te dienen. De kandidaten verloren de moed en lieten het liggen. Alsnog uitgesloten dus.
Dat de nieuwe Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio, binnen twee maanden na diens aanstelling, op bezoek komt in Suriname, daar zal menigeen mogelijk verwonderd over zijn. Dat dit bezoek bovendien komt in een periode dat er een aantal gevaarlijke brandhaarden woeden in de “grote” wereld, is best verrassend. Suriname speelt dus op een of andere manier een grote rol. Komt dat door de olie voor onze kust of door de spanningen tussen de VS en Europa? Wie zal het zeggen.
Bij Natio hebben ze een manier gevonden om uit te stijgen boven een reeks onaangename verrassingen: een serie afmeldingen van spelers voor de twee Gold Cup 2025 play-offwedstrijden tegen Martinique. Er was vooral verwondering over de onrechtmatige weigering van verschillende clubs om spelers af te staan voor deze sleutelwedstrijden. Maar het werd ondanks die hordes tweemaal 1-0 voor Natio wat opleverde een startbewijs voor de Gold Cup: het grootste eindtoernooi voor landenteams uit de Concacaf regio.
Hopen dat Natio, namens Suriname, op dat toernooi kan zorgen voor mooie verrassing en verwondering.
