Suriname werkt aan een vernieuwde Nationale Essentiële Geneesmiddelenlijst die richting moet geven aan veilige, effectieve en betaalbare behandelingen. Deskundigen uit de gezondheidssector bespraken drie dagen lang welke medicijnen landelijk beschikbaar moeten zijn en hoe de distributieketen kan worden versterkt.
Van 29 tot en met 31 juli 2026 heeft het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid samen met de Pan-Amerikaanse Gezondheidsorganisatie en de Wereldgezondheidsorganisatie, PAHO/WHO, en CUFAR een driedaagse workshop gehouden over de herziening van de Nationale Essentiële Geneesmiddelenlijst. Tijdens de bijeenkomst werd ook aandacht besteed aan het verantwoord gebruik van antimicrobiële middelen, waaronder antibiotica.
De Nationale Essentiële Geneesmiddelenlijst moet bepalen welke medicijnen in Suriname als noodzakelijk worden beschouwd voor de behandeling van veelvoorkomende en ernstige aandoeningen. De lijst is belangrijk voor artsen, apothekers, ziekenhuizen, zorgverzekeraars en instellingen die verantwoordelijk zijn voor inkoop, opslag en distributie. Daarmee vormt zij niet alleen een medisch document, maar ook een leidraad voor beleid en financiering.
Volgens de organisatoren verloopt de herziening transparant en op basis van wetenschappelijk bewijs. Daarbij wordt gekeken naar veiligheid, effectiviteit, kosteneffectiviteit en de gezondheidsbehoeften van de Surinaamse bevolking. De internationale richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie dienen als referentiekader. De WHO benadrukt dat nationale lijsten landen helpen om de inkoop en distributie van kwaliteitsmedicijnen beter te organiseren.
Nationale Essentiële Geneesmiddelenlijst brengt zorgpartners samen
Aan de workshop namen vertegenwoordigers deel van het ministerie, de Nationale Geneesmiddelen Autoriteit, het Bedrijf Geneesmiddelenvoorziening Suriname (BGVS), het Staatsziekenfonds (SZF), de Regionale Gezondheidsdienst (RGD) en de Medische Zending (MZ). Ook ziekenhuizen, particuliere zorgverzekeraars, artsen, apothekers, laboratoriumdeskundigen en internationale deskundigen uit onder meer Argentinië waren aanwezig.
De brede vertegenwoordiging moet ervoor zorgen dat de uiteindelijke lijst niet losstaat van de dagelijkse praktijk. Een medicijn kan medisch noodzakelijk zijn, maar patiënten hebben daar weinig aan wanneer het niet tijdig wordt ingekocht, verkeerd wordt opgeslagen, onvoldoende wordt verspreid of niet door een zorgverzekeraar wordt vergoed. Daarom werd tijdens de workshop naar de volledige geneesmiddelenketen gekeken.
Gelijke toegang in Paramaribo en het binnenland
Dams, voorzitter van de commissie Nationale Geneesmiddelenklapper, stelde dat het concept van essentiële geneesmiddelen al bijna vijftig jaar wereldwijd wordt toegepast. Zij benadrukte dat de herziening meer is dan een technische oefening. “Toegang tot gezondheid is een recht. Medicijnen die beschikbaar zijn voor een patiënt in Paramaribo, moeten in dezelfde kwaliteit en hoeveelheid ook toegankelijk zijn voor mensen buiten Paramaribo.”
De geneesmiddelenlijst moet gelijke en betaalbare zorg voor iedere Surinamer ondersteunen.
Ook Yafflo Ouattara, vertegenwoordiger van PAHO/WHO in Suriname, wees op het belang van gelijke toegang tot medicijnen. Volgens hem moet een arts in een afgelegen gemeenschap dezelfde effectieve middelen kunnen voorschrijven als een arts in Paramaribo. “Als het systeem werkt voor de meest afgelegen patiënt, werkt het voor iedereen”, stelde hij tijdens de bijeenkomst.
Wetenschappelijk bewijs bepaalt welke medicijnen worden gekozen
Ouattara benadrukte dat keuzes voor de Nationale Essentiële Geneesmiddelenlijst niet worden gemaakt omdat een product nieuw, populair of duur is. Medicijnen moeten aantoonbaar veilig en effectief zijn en in verhouding staan tot de kosten. Ook moet duidelijk zijn dat het gezondheidssysteem de middelen duurzaam kan inkopen, opslaan, distribueren en vergoeden.
De aanpak sluit aan op de uitgangspunten van de Wereldgezondheidsorganisatie over essentiële geneesmiddelen. De WHO beschouwt toegang tot veilige, werkzame, kwalitatief goede en betaalbare geneesmiddelen als een noodzakelijke voorwaarde voor universele gezondheidszorg. De internationale modellen worden periodiek bijgewerkt en kunnen door landen worden aangepast aan hun eigen ziektepatronen en zorgbehoeften.
Misiekaba wil één nationale lijst voor Suriname
Minister André Misiekaba van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid zei dat de besluiten uit de workshop rechtstreekse gevolgen hebben voor patiënten. Hij verwees naar mensen met diabetes in Albina, zwangere vrouwen in Apoera en kinderen met astma in Paramaribo. “We zijn hier niet voor een papieren exercitie, maar voor de toegang van iedere Surinamer tot veilige, effectieve en betaalbare medicijnen, waar zij ook wonen.”
De minister riep de aanwezige deskundigen op om kritisch, eerlijk en oplossingsgericht te werken. De resultaten moeten bijdragen aan een sterkere centrale geneesmiddeleninkoop, actuele behandelrichtlijnen en één nationale geneesmiddelenlijst die door alle belangrijke zorginstellingen wordt gebruikt. Dit sluit aan bij eerdere plannen van de regering om de medicatievoorziening via het BGVS structureel te herstellen.
Van lijst naar betrouwbare geneesmiddelenvoorziening
Een vernieuwde lijst kan alleen effect hebben wanneer de uitvoering goed wordt bewaakt. Dat betekent dat vraag en voorraad tijdig moeten worden gepland, tekorten snel moeten worden gesignaleerd en dat medicijnen op de juiste manier bij ziekenhuizen, apotheken, gezondheidscentra en posten in het binnenland terechtkomen. Ook verantwoord voorschrijven en gebruik blijven belangrijk, vooral bij antibiotica en andere antimicrobiële middelen.
Misiekaba benadrukte dat de patiënt uiteindelijk centraal staat. Iedere Surinamer moet volgens hem, ongeacht woonplaats of inkomen, kunnen rekenen op tijdige toegang tot essentiële medicijnen. De komende uitwerking zal moeten tonen hoe de vernieuwde Nationale Essentiële Geneesmiddelenlijst wordt ingevoerd, gefinancierd en gekoppeld aan de dagelijkse praktijk van zorgverleners en verzekeraars.
