Wanneer er gesproken wordt over erfgoed, denken veel mensen aan oude gebouwen, monumenten, archieven, traditionele klederdracht of voorwerpen in een museum. Erfgoed lijkt daarmee vooral iets van gisteren. Iets dat bewaard moet worden omdat het herinnert aan wat ooit was. Toch ligt de werkelijke waarde ervan niet uitsluitend in het bewaren van het verleden, maar ook in de kracht om onze nationale identiteit te verdiepen en ons te inspireren bij het vormgeven van de toekomst.
Dat president Jennifer Geerlings-Simons de maand augustus heeft uitgeroepen tot Heritage Month, geeft deze gedachte een bijzondere nationale betekenis. Het biedt Suriname jaarlijks de gelegenheid om stil te staan bij de rijkdom van zijn erfgoed, maar ook om na te denken over de plaats die dit erfgoed inneemt in de verdere ontwikkeling van ons land.
Juist die vraag staat centraal tijdens een bijzondere openbare lezing van de internationaal gerenommeerde cultuurhistoricus en museoloog professor dr. Wayne Modest, die op zondag 2 augustus Paramaribo bezoekt. Op uitnodiging van het Nationaal Instituut voor Historisch Bewustzijn, Dialoog en Toekomstkracht (NIHDT) en het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden en Erfenis (NiNsee) verzorgt hij de lezing ‘Erfgoed als morele infrastructuur: over waardigheid, herinnering en toekomstgericht handelen’. Wat betekent erfgoed wanneer het niet alleen over het verleden gaat, maar ook richting geeft aan de toekomst?
Een samenleving zonder historisch bewustzijn is als een mens zonder geheugen. Zij kan wel vooruitgaan, maar weet niet meer waar zij vandaan komt en verliest daardoor gemakkelijk haar richting. Erfgoed bestaat niet alleen uit wat zichtbaar en tastbaar is. Het leeft ook voort in verhalen, kennis, gebruiken, waarden en herinneringen die van generatie op generatie worden doorgegeven.
Het is het gezamenlijk geheugen van een samenleving. Het vertelt wie wij zijn, hoe wij zijn geworden wie wij zijn en welke waarden wij willen doorgeven aan de generaties na ons.
Voor Suriname heeft dit een bijzondere betekenis. Ons erfgoed leeft in de talen die wij spreken, de muziek die wij maken, de verhalen die wij vertellen, de rituelen die wij koesteren en de plantages, dorpen en districten die ons met onze geschiedenis verbinden. Het omvat zowel de pijn van slavernij, contractarbeid en kolonialisme als de veerkracht, creativiteit en saamhorigheid waarmee opeenvolgende generaties hun bestaan hebben opgebouwd.
Juist daarom is erfgoed geen eindpunt, maar een vertrekpunt. Het vraagt niet alleen om behoud, maar ook om ontwikkeling. Het krijgt pas werkelijk betekenis wanneer de kennis verdiept, jongeren inspireert, het cultureel zelfbewustzijn versterkt, politici tot verantwoordelijkheid aanzet en mede vormgeeft aan de toekomst van ons land.
De vraag is daarom niet alleen welk erfgoed wij willen bewaren. De belangrijkere vraag is welk Suriname wij ermee willen bouwen. De waarde van erfgoed wordt uiteindelijk niet alleen bepaald door wat wij van vorige generaties hebben ontvangen, maar vooral door wat wij op onze beurt nalaten aan de generaties die na ons komen. Wij zijn immers de voorouders van morgen.
Namens het
Nationaal Instituut voor Historisch Bewustzijn, Dialoog en Toekomstkracht (NIHDT)
Disclaimer
Key News en The Key Network respecteren de vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in de Grondwet van de Republiek Suriname. Ingezonden artikelen mogen echter niet worden gebruikt om personen te belasteren, ongefundeerde beschuldigingen te uiten, of de reputatie van individuen of Key News te schaden.
Artikelen die dergelijke inhoud bevatten, worden geweigerd. Key News kan op geen enkele wijze juridisch aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van ingezonden artikelen.
De volledige verantwoordelijkheid voor de inhoud van een ingezonden artikel ligt bij de auteur, en de inhoud weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs de mening van Key News.
