Ingezonden: Perikelen rond de VHP

De verkiezingsuitslag van 25 mei 2025, heeft bij enkele VHP-toppers felle uitspraken uitgelokt, vooral richting de huidige partijvoorzitter! Critici zijn van mening, dat alle geledingen, maar in het bijzonder het bestuur en de diverse organen van de partij, medeschuldig zijn aan de geleden verkiezingsnederlaag. Indien en voor zover er, conform de verkiezingsbeloften, eerlijk entransparant, althans deugdelijk, beleid was gevoerd, favoritisme en voortrekkerij van partijloyalisten achterwege waren gebleven, hadden de kiezers ongetwijfeld anders gekozen.

Opvallend is dat de voorzitter, kennelijk om bepaalde zaken c.q. handelingen te camoufleren, plotseling met het idee kwam om de naam VHP te veranderen, hetgeen vooral door de fractieleider, Asis Gajadien, is ontkracht. Gajadien stelde dat naamsverandering geen onderwerp van discussie is, binnen de organisatie, en dat er reeds evaluatiemomenten zijn geweest, waarbij diverse verbeterpunten zijn aangedragen. William Shakespeare zou zeggen: “What’s in a name”? Voorts beweerde de fractieleider, dat meerdere factoren, binnen de oranjepartij, groei en ontwikkeling van de partij in de weg hebben gestaan!

Scheiding President- en Partijvoorzitterschap.
Inmiddels is gebleken dat ook oud-president, Chan Santokhi, niet langer voorstander is van een combinatie van de functies, partijvoorzitter en president, alsook van het politiek leiderschap. Vermeldenswaard is, dat diverse partijen, waaruit gewezen presidenten zijn voortgekomen, dit punt nooit in hun statuten en/of huishoudelijk reglement hebben geregeld, terwijl kan worden vermeld, dat dit onderscheid wel in 1973 was geregeld, binnen de Hernieuwde Progressieve Partij (HPP).

In 1977 werd deze constructie echter verlaten, terwijl de HPP wel degelijk deel uitmaakte van de toenmalige regering; wel is dit punt voortdurend een serieus aandachtspunt geweest. Uiteraard kunnen partijen, die vernieuwing voorstaan, deze gedachtegang alsnog in hun structuren opnemen, teneinde tot modernisering van hun partij te komen.

Naamsverandering.
Voor zover bekend, hebben partijleden van de VHP zich vooralsnog niet massaal uitgesproken over een eventuele noodzaak tot naamsverandering, maar eerder over een zodanige verandering, dat er een frisse- en nieuwe wind in de partij gaat waaien; de toekomst zal uitwijzen of de VHP daadwerkelijk ruimte zal bieden aan kritische hervormingsgezinde partijleden, om daarmee te voorkomen dat een tweedeling in de partij ontstaat.

Naar wordt beweerd, bestaat het huidige kader van de partij overwegend uit vertrouwelingen van de voorzitter. Ze durven niet om hun mening openlijk te ventileren en gaan vrij voorzichtig te werk, ter wille van eigen behoud, en willen daarmee zowel de kool als de geit sparen. De partij, die ooit als motor diende, is thans aan
het wankelen, vanwege een inmiddels toenemende stille interne strijd. De hamvraag, die thans rijst, is of de huidige voorzitter, na alle aantijgingen, spanningen en onrust, het hoofd nog boven water zal weten te houden!

Hoe het ook zij, de partijleiding dient serieus ervoor te waken, dat de VHP niet verder afsplitst, richting een machtsstrijd tussen de oude garde en nieuwe progressieven. Het zal overigens van wijsheid getuigen om lering te trekken uit het verleden; in 1996 belandde de VHP namelijk op “de intensive care”, omdat een aantal ontevreden partijtoppers, onder wie Indra Jawalapersad, Atta Mungra, Pertap Radhakishun, Charles Pahlad, Kries Mahadewsingh, Dilip Sardjoe – allen thans wijlen – en Faried Pierkhan e.c. de partij de rug toekeerden. Bij een eventuele hervorming van de VHP, dient men zich daarom ervan bewust te zijn, dat het geen maatstaf is, dat
de partijvoorzitter nog steeds door de meerderheid wordt gedragen, ervan uitgaande dat hij, als lijsttrekker, bijkans 46.000 stemmen behaalde van de totaal op de oranje partij 87.032 uitgebrachte stemmen, met recht op 17 zetels, terwijl de NDP in totaal 93.545 stemmen behaalde, hetgeen goed is voor 18 zetels.

Gezien de huidige ontwikkelingen in de VHP, rijst thans redelijkerwijs de retorische vraag of er misschien tactisch wordt gestuurd op een meerkoppige leiding van de partij, met als doel om, bij toekomstige verkiezingswinst, de ex-president wederom voor te dragen als presidentskandidaat. Aan deze gedachtegang, mijnerzijds, ligt het feit ten grondslag, dat de heer Chan Santokhi zich tot dusver geenszins negatief heeft uitgelaten over de kenbaar gemaakte bezwaren over een eventuele naamsverandering van de partij en al hetgeen partijtoppers al publiekelijk hebben gesteld.

Zoals bekend, is Mahinder Jogi een stapje verder gegaan, door te stellen, dat hij geen “Ronald aan het stuur” wil hebben en dat de huidige voorzitter, wat hem betreft, plaats moet maken voor een andere. Vooralsnog is het wachten op de uitkomst van de huidige en toekomstige ontwikkelingen!
Ter overdenking, tenslotte een citaat van de Duitse schrijver en dichter, Johan Wolfgang Goethe:
“Wijsheid kan alleen worden gevonden in waarheid “.

Roy Harpal.