Vol belangstelling keek ik uit naar de lezing van onze oud-president Runaldo Ronald. Ik had hem in geen jaren meer gezien en het was voor mij daarom een lichte schok om te merken dat de bezoeken die Vader Tijd aan hem brengt te veel en te intensief zijn. Helder van geest is hij ongetwijfeld wel, want zijn betoog had veel van een doorgewinterde en ervaren muzikant die de sterren van de hemel speelde. Helaas werd dat stuk verpest door een valse noot die hij aansloeg toen hij het volk opriep het beleid van de Vader des Vaderlands te ondersteunen.
Ik weet dat Runaldo Ronald vaker cynisch en sarcastisch kan zijn en daarom had ik het idee dat hij op die toer was. Maar, toen hij het nog eens een keertje zei, pakte ik de afstandsbediening om naar een ander kanaal te switchen. Ik wachtte toch nog even, want stel dat ik onterecht een channel switch had gedaan en die man ondertussen een prachtig uiteengezette verklaring had gegeven waarom hij dit bijna onuitvoerbaar verzoek deed. Ik zou het mezelf kwalijk nemen dat ik te impulsief ben geweest en zou daarna met een tobi noso zitten.
Jammer genoeg bleef die zinnige verklaring uit. Het bleef maar bij het doembeeld dat de grote paarse boze wolf wederom zal komen en de boel zal verslinden. Misschien een terecht schrikbeeld, maar het eerwaarde erelid van de groene partij moest weten dat hij daarmee de bittere herinneringen van een chanterende coalitiepartner uit zijn regeerperioden wederom boven water haalde. Hoezo moet het volk dit beleid dat richtingloos en duister is, ondersteunen? Zou het niet beter zijn om op te roepen deze regering kritisch te blijven volgen? Het volk is de leugens, de verdraaiingen, de hersenspinsels, de lange lijst van loze beloftes, de experimenten met de wisselkoers, het set-mi-famiri-nanga-mati beleid en de vele chaotische sprongen meer dan zat.
De eerwaarde oud-president heeft nog altijd mijn respect, maar als zelfs binnen zijn groene gemeenschap er lange tyuri’s werden getrokken na deze statement, dan wil ik bijna denken dat hij niet echt door heeft wat er speelt onder het volk. Eerwaarde ex-pres, in 2010 had u ook alle contact verloren met de gewone Sranansma. Wilt u mij zeggen dat na 12 jaar u dat contact nog steeds kwijt bent? A langa yere, oom Ronald.
Eenmaal ik het groene pad ben ingeslagen in mijn verhaal, wil ik bij deze weten hoe het komt dat bepaalde scholen weer om-de-ene-dag les zullen volgen. Deze keer niet om de COVID-maatregelen, maar vanwege ruimtegebrek en gebrek aan schoolmeubilair. Hoe is het zo ver gekomen? Was er tijdens de grote vakantie geen moment van vergaderen en puntsgewijs plannen maken vanuit het ministerie en beleid hierop loslaten? Of was er meer tijd om bommen en granaten te werpen naar leerkrachten, die opmerkingen en kanttekeningen maakten over dat doorstroombeleid? De andere zaken waren op dat moment niet belangrijk, noh? Wel, er is genoeg werk aan de winkel en ik wens u veel succes daarmee.
Over winkel gesproken: wanneer ik tegenwoordig de prijzen in de winkels zie, krijg ik spontaan een inwendige lachbui en heel soms is het op mijn gelaat af te lezen. De supermarkthouders die mij als haviken volgen op hun security camera’s zullen wellicht denken dat deze lawman steeds vaker naar de producten op de schappen kijkt, alsof hij toeschouwer is van een comedy show.
Tot slot wil ik al mijn fiiman pransun broeders en zusters een bezinningsvolle gedenkdag van de fiiman pransun toewensen. Er is strijd geleverd, maar de totale overwinning is er nog niet. Wel mag gezegd worden dat er binnen de verschillende gemeenschappen gigantische successen zijn geboekt.
Sranansma, je groen ergeren heeft weinig zin!
