Als rechtgeaarde Surinamer kan je er depressief van raken als je te zwaar gaat tillen aan alles wat misgaat in Suriname. Gelooft u mij, er gaat behoorlijk veel mis in Mama Sranan. Los van dat heel veel mensen noodgedwongen van dag tot dag moeten leven om de eindjes aan elkaar te knopen. Heel opvallend is dat het jammer genoeg gepaard gaat met onder andere diefstal en corruptie. Sommige mensen proberen op sluwe manieren het geld te creëren om te voorkomen dat ze in de trailer van de film ‘de afgang van Suriname’ krapperen. Echter, in een fatsoenlijke gemeenschap, waar normen en waarden worden nageleefd, dienen zulke ontoelaatbare handelingen massaal afgekeurd en afgestraft te worden. Echter, enkele Surinamers hebben afgelopen weekend geïllustreerd dat zij kennelijk leven in een gemeenschap waar bandeloosheid het enige principe is die telt. Je gelooft het of niet. Men schaamt zich er niet voor om publiekelijk nonsens uit te kraaien. Geen wonder dat onze eigen politici doen wat zij hebben willen met ‘ons’. Hoe in de blauwe hemelsnaam verdedig je een personeelslid dat diefstal heeft gepleegd in een kledingzaak? Dat iemand weinig verdient, geeft degene op geen enkele manier het recht om van zijn werkgever te stelen. Er is geen enkel argument dat diefstal gepleegd door wie dan ook rechtvaardigt. In de kwestie van de kledingszaak Fashion Checklist heeft de desbetreffende medewerker zich nota bene niet aan meer dan diefstal alleen schuldig gemaakt.

Het blijkt dat de jongeman ook nog over een bepaald tijdsbestek heeft gefraudeerd met bonnen om zijn strafbare handelingen niet door de mand te laten vallen. Hem mag naar mijn mening gekwalificeerde diefstal aangerekend worden door de justitiële dienst tot zover die onafhankelijk kunnen handelen. Dit stel ik op basis van het vermoeden dat de agent op politiebureau Uitvlugt die partijen heeft gehoord een behoorlijk scheve schaats heeft gereden. Alle respect voor de agenten die hun werk top of the line verrichten, maar er zijn een paar ertussen die zichzelf rechter voelen. De samenleving verwacht dat u met tact optreedt en daarbij op gedegen wijze, naar eer en geweten uw werkzaamheden verricht en niet op basis van partijdigheid, een ander mens zult benadelen. Vergeet niet dat u ooit ook slachtoffer of hulpbehoevende zult zijn. Uw lot kan ooit in de handen terechtkomen van een door u benadeelde. Jaren terug was ik ook in zo een situatie beland, waarbij ik slachtoffer was van buitensporig politioneel gedrag. Ik deed mijn beklag op verschillende plekken, waaronder OPZ ook bij de huidige president (toen in functie als minister van Justitie en Politie), echter zonder gehoor. Na jaren stond die agent ergens een dag waar zijn lot in mijn handen was. Ik had kunnen kiezen tussen hem laten gaan of blijven. Ik ben mezelf dankbaar dat ik hem maar heb gelaten voor de natuur. Als hij er nog is, dat weet ik niet.

Het is triest te zien dat burgers publiekelijk diefstal goedpraten, omdat burgers weinig verdienen. Je moet echt oliedom zijn om zoiets te kunnen stellen. Als alle ondernemers worden bestolen hebben we straks geen ondernemers meer, dan rest nog dat wij massaal van elkaar beginnen te stelen. Niet omdat politici ons als samenleving blijven ‘bestelen’, wil dat zeggen dat het goed is. Overigens kiezen we zelf onze politieke leiders en laten alles toe. Wat ik bij bepaalde burgers duidelijk wil maken is: het gegeven dat sommige burgers maandelijks 7000 SRD en minder verdienen, is niet de schuld van de ondernemer. De oorzaak daarvan moet u zoeken bij het regeringsbeleid. Dat u straks misschien 50 SRD voor een liter benzine zult betalen en meer geld zal moeten neertellen voor goederen en diensten is te wijten aan het beleid van de overheid. Maar ja velen van jullie zullen dat niet snappen. Jullie hebben er eerder plezier in om anderen, die toch moeite maken om wat van hun leven te maken, neer te halen.

Een eenheid vormen om het vernietigend beleid stop te zetten zit niet in jullie genen. Een manifestatie op touw zetten is voor Surinamers onmogelijk, want voordat we dat bereiken beginnen jullie al te vechten voor functies of dan gaat die, die andere niet ondersteunen, omdat ze elkaar niet gunnen. Wat dat betreft zijn de politieke leiders wel veel slimmer. Ze hebben samen een eenheid gevormd om de macht over jullie te hebben en dan pas vechten ze om die koek te verdelen. De gele en oranje boys hebben het vaker aan de stok over functies. Laatst was het vervangen van ministers nog een hot issue. Uit beide hoeken is het een battle van wie het meest kan innen, maar ik denk eerlijk, dat kamp oranje alvorens aan tafel te gaan met Black and Yellow eerst een behoorlijk stuk van die koek hapt. Het lijkt soms een Glory event te gaan worden in Paramaribo. Niet met onze kickboksers, maar tussen de machthebbers onderling. Afgelopen week is ten onrechte in de ether gegooid dat vicepresident Ronnie Brunswijk aanwezig was bij de beëdiging van de procureur-generaal. Dit lijkt pure opzet, want betrouwbare bronnen zijn er zeker van dat team yellow zich niet in de beëdiging terug kan vinden. Dit heeft dan ook terecht kwaad bloed gezet. De bigboys zien wel hoe ze die koek verdelen. Wij moeten maar verder met toveren om te overleven nu en ook na 2025, misschien met steeds minder principes.