Bij het monument van Mama Sranan in Paramaribo is zondag de eerste nationale Heritage Month Suriname ceremonieel afgesloten. De maand stond in het teken van erfgoed, identiteit en onderlinge verbondenheid en bracht culturele groepen, jongeren en beleidsmakers samen rond een gedeeld nationaal verhaal.
De eerste nationale Heritage Month Suriname is zondag 30 augustus afgesloten met een bezinningsceremonie bij het monument van Mama Sranan in Paramaribo. De bijeenkomst vormde het slotstuk van een maand waarin aandacht werd gevraagd voor de geschiedenis, cultuur, tradities en verhalen van de verschillende gemeenschappen die samen de Surinaamse samenleving vormen.
De plechtigheid begon met een inheems piai gebed aan Tamushi, God, waarbij werd stilgestaan bij bezinning en zegening. Daarna volgden bloemenhulden bij het Migrantenmonument en het monument van Mama Sranan. Verschillende culturele groepen leverden met optredens en rituelen een bijdrage aan het programma.
Heritage Month werd dit jaar voor het eerst nationaal georganiseerd. President Jennifer Simons kondigde het initiatief eerder aan als onderdeel van een bredere inzet op natievorming. De maand kreeg als thema “Hoe wij hier ook samenkwamen, hoe wij samen verder gaan” en moest ruimte bieden voor erkenning van de verschillende historische achtergronden binnen Suriname, zonder het gezamenlijke nationale belang uit het oog te verliezen.
Heritage Month Suriname draait om levend erfgoed
Rachel Pinas, voorzitter van de presidentiële werkgroep Heritage Month 2026, benadrukte tijdens de afsluiting dat erfgoed niet alleen te vinden is in monumenten, archieven of officiële geschiedschrijving. Volgens haar leeft erfgoed juist ook in kleine tradities, gezegden, verhalen en wijsheden die binnen families en gemeenschappen van generatie op generatie worden doorgegeven.
“Blijf verhalen vertellen van vroeger. Het lijkt misschien simpel gezegd, maar daar gaat het om. Iedereen heeft een verhaal, een leuk verhaal van een voorouder, van een grootouder geleerd. Iedereen heeft wijsheden geleerd. Tradities, kleine dingen die je mee krijgt bij de opvoeding. Dat is ons erfgoed. Koester het, behoud het, doe het niet weg”, zei Pinas.
Verhalen en cultuur doorgeven aan jongeren
Die oproep sluit aan bij verschillende activiteiten die tijdens de erfgoedmaand zijn georganiseerd. Zo stonden de Nationale Heritage Verteldagen in het teken van mondelinge overlevering en het delen van verhalen met jongeren. Ook waren er culturele evenementen, wetenschappelijke bijeenkomsten en activiteiten waarbij verschillende bevolkingsgroepen hun geschiedenis en tradities konden presenteren.
Een van de grotere activiteiten was de Heritage Village op het Onafhankelijkheidsplein. Daar stonden cultuur, muziek, dans, eten en ontmoeting tussen verschillende gemeenschappen centraal. Het evenement vormde een belangrijk onderdeel van de slotfase van de eerste erfgoedmaand.
Erfgoed leeft in verhalen, tradities en wijsheden die van generatie op generatie worden doorgegeven.
Adhin ziet versterking van Surinaamse identiteit
Parlementsvoorzitter Michael Ashwin Adhin sprak tijdens de ceremonie waardering uit voor het initiatief. Volgens hem heeft Heritage Month bijgedragen aan wederzijdse erkenning en waardering tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Hij blikte positief terug op de eerste editie en noemde het initiatief van president Simons een groot succes.
Adhin stelde dat de Surinaamse identiteit juist ontstaat uit de wisselwerking tussen de afzonderlijke culturen. Volgens hem wordt de gezamenlijke gemeenschap sterker wanneer verschillende culturele achtergronden niet tegenover elkaar worden geplaatst, maar elkaar aanvullen. Die gedachte vormt ook een belangrijk onderdeel van het bredere doel van Heritage Month Suriname: het versterken van verbondenheid zonder culturele verschillen uit te wissen.
Cultuur moet steviger in het onderwijs
De aandacht voor erfgoed moet volgens de betrokken autoriteiten niet beperkt blijven tot één maand per jaar. Onderwijsminister Dirk Currie heeft het directoraat Cultuur opdracht gegeven om te bekijken hoe cultuur steviger kan worden ingebed in het onderwijscurriculum. Daarmee moet erfgoed ook structureel een plaats krijgen in de vorming van kinderen en jongeren.
Die stap kan belangrijk zijn voor het behoud van kennis die niet altijd schriftelijk wordt vastgelegd. Wanneer verhalen, talen, gebruiken en tradities binnen families minder vaak worden verteld of beoefend, bestaat het risico dat delen van het immateriële erfgoed langzaam verdwijnen. Onderwijs kan daarom een belangrijke rol spelen bij het begrijpen, documenteren en doorgeven van die kennis.
Erfgoedmaand moet meer worden dan jaarlijkse viering
Op de officiële Heritage Month pagina van de Surinaamse overheid wordt het initiatief omschreven als een manier om historisch bewustzijn, culturele waardering en nationale verbondenheid te versterken. Daarbij gaat het niet alleen om cultureel erfgoed, maar ook om historisch en natuurlijk erfgoed en de betekenis daarvan voor de nationale identiteit.
De eerste editie heeft daarmee een basis gelegd voor een jaarlijks terugkerend moment van reflectie, educatie en viering. Tegelijk zal de werkelijke waarde van Heritage Month Suriname vooral blijken uit wat er na augustus gebeurt. De gesprekken over geschiedenis, identiteit en erfgoedbehoud zullen uiteindelijk ook zichtbaar moeten worden in onderwijs, onderzoek, beleid en maatschappelijke initiatieven.
Samen verder na eerste Heritage Month Suriname
De afsluiting bij Mama Sranan onderstreepte dat het centrale uitgangspunt verder reikt dan een maand vol activiteiten. Het gaat ook om de vraag hoe Surinamers hun verschillende geschiedenissen blijven erkennen, hoe kennis wordt doorgegeven en hoe vanuit die verscheidenheid verder wordt gebouwd aan een gezamenlijke toekomst. Daarmee blijft het motto “Hoe wij hier ook samenkwamen, hoe wij samen verder gaan” ook na augustus actueel.
