Wij, het Okanisi volk, laten ons niet langer misleiden door de voortdurende vertraging en het gebrek aan respect van de Surinaamse regering met betrekking tot de erkenning van onze grondenrechten. Al eeuwenlang leven wij op het land van onze voorouders, gronden die door hun bloed, zweet en offers zijn bevochten en beschermd. Deze gronden zijn meer dan enkel stukken aarde; ze vormen de ziel van ons volk, de bron van onze cultuur, onze identiteit en ons bestaan.
Ik, de Gaanman van het Okanisi volk, da Bono Velantie, spreekt met klem: wij zullen onze traditionele woongebieden niet zonder slag of stoot opgeven. Onze rechten daarop zijn niet onderhandelbaar.
De voortdurende vertragingen en ontwijkende houding van de regering doen geen recht aan ons, onze gemeenschappen en ons erfgoed. Het is een grove belediging van ons. Dit is niet enkel een juridische kwestie, maar een strijd om het behoud van onze waardigheid, onze bestaanszekerheid, onze geschiedenis en onze toekomst.
Op deze dag, 10 oktober 1760, de Dag van de Marrons, herdenken wij de historische overwinning van onze voorouders die hun vrijheid met moed, strijd en waardigheid verwierven. Als u het mij vraagt, dan valt er niets te vieren zolang de Surinaamse regering blijft weigeren onze grondenrechten te erkennen. De politici die organiseren feesten, houden mooie toespraken, maar hun woorden klinken hol zolang onze rechten op het land, waarvoor onze voorouders gevochten hebben, niet worden gewaarborgd.
In deze strijd roep ik alle Marrons en Inheemsen op om gezamenlijk op te komen voor onze grondenrechten. Dit is het moment om evenals onze voorouders op te staan en met alle wettige middelen onze voorouderlijke gebieden, onze grondenrechten, te verdedigen. Wij, de Marrons, staan sterk, maar onze kracht is nog groter wanneer wij in vereniging met onze Inheemse broeders en zusters de strijd voeren. Samen kunnen wij ervoor zorgen dat onze grondenrechten worden erkend en gerespecteerd.
Het is tijd dat de Surinaamse regering haar verantwoordelijkheid neemt en de grondenrechten van de Okanisi Marrongemeenschap en die van de andere Marron en Inheemse gemeenschappen erkent. Wij eisen onmiddellijke actie. Elke verdere vertraging zal worden gezien als een opzettelijke poging om ons, ons rechtmatig erfgoed te ontnemen. Wij zijn bereid om deze strijd voort te zetten met alle wettige middelen die er zijn, vastbesloten om onze rechten te verdedigen zoals onze voorouders dat deden.
Onze woongebieden zijn juridisch en historisch bekeken van ons, en dat zal het blijven.
Ook wil ik hierbij duidelijk stellen dat ik geen voorstander ben van het veranderen van de groepsnaam MARRONS. Deze naam is een eerbetoon aan onze voorouders die voor hun vrijheid streden.
Lang leve de Okanisi en alle andere Marrongemeenschappen! Lang leve de Inheemsen!
Makandra wi sa wini wi reti!
Gaanman Bono Velantie van de Okanisi Marrons
