Op 16 februari 2026 publiceerde de Nationale Milieu Autoriteit (NMA) een persbericht over de brand van olietankers op het terrein aan de Naaldvarenweg te Waterland. Daaruit blijkt dat de NMA al in december 2025 na een diepgaande inspectie een kritieke milieusituatie heeft vastgesteld: de bodem was verzadigd met oliehoudend slib door het ontbreken van vloeistofdichte vloeren en olieafscheiders. De ondernemer werd officieel aansprakelijk gesteld en de activiteiten werden formeel stopgezet.

Maar wat concreet is gedaan om de situatie veilig te maken, blijft onduidelijk. Behalve administratieve handelingen — aansprakelijkstelling en stopzetting — vermeldt het persbericht geen enkele maatregel die verdere vervuiling, verspreiding of explosiegevaar direct beperkt. Dat de explosie op 15 februari toch kon plaatsvinden, illustreert dat formele acties op papier geen garantie bieden voor fysieke beheersing van risico’s.

Een terrein zonder toezicht

Tijdens een bezoek aan de locatie viel op dat het terrein volledig onbeheerd is. Er is geen zichtbare bewaking, geen afscherming van de vervuilde plekken en geen enkele aanwijzing dat lekkages of risicovolle plekken zijn afgedekt. Via de rivier is het terrein vrij toegankelijk, waardoor de ondernemer of derden erheen kunnen om bijvoorbeeld bewijsmateriaal te vernietigen of mee te nemen. De gevaren voor verspreiding, aantasting van het grondwater en explosies blijven daarmee actueel en onbeheerst.

Waarom concrete stappen cruciaal zijn

Een “zorgwekkende milieusituatie” is niet alleen een formeel label. Wat betekent dat concreet? Is er al gemeten hoe hoog de waarden in de bodem zijn en of er direct risico is op verspreiding? Welke concrete stappen zijn er genomen, en door wie?

Formele aansprakelijkheid en stopzetting zijn belangrijk voor handhaving en juridische vervolging, maar beschermen de omgeving niet automatisch tegen acute gevaren. Zonder fysieke maatregelen, zoals:

• afdekking van vervuilde grond;
• tijdelijke inperking van olie of dampen;
• voortdurende bewaking en toezicht,

blijft het terrein een potentiële bron van nieuwe incidenten.

Conclusie

De situatie bij de Naaldvarenweg toont aan dat bestuurlijke maatregelen op papier onvoldoende zijn zonder onmiddellijke, concrete actie op locatie. Het risico op nieuwe verspreiding, ongevallen of illegale activiteiten is reëel. Wie verantwoordelijk is, kan niet volstaan met aansprakelijkheid en sluiting.

Het persbericht vermeldt onvoldoende welke aanvullende acties zijn ondernomen. Wie leverde de afvalolie aan deze ondernemer? Hier is ook sprake van georganiseerde misdaad. Waar wordt het vuil naartoe afgevoerd—naar de rivier? En dit is maar een tipje van de ijsberg.

Suriname wordt niet alleen leeggeroofd, maar ook zwaar vervuild met chemicaliën. Ook deze aboma is niet makkelijk te ‘doden’.