Iedere keer wanneer een nieuwe kwestie van onbehoorlijk bestuur de media haalt, reageren we verontwaardigd. We wijzen naar de betrokken personen, eisen opheldering en wachten op een onderzoek.

Een paar weken later dient zich weer een nieuw dossier aan, waarna de vorige affaire langzaam naar de achtergrond verdwijnt. Vervolgens is het wachten op het volgende schandaal.

Zo lossen we de problemen niet op.

Zorgen over de situatie bij IMEAO-2

Tijdens de persconferentie van het Syndicaat van Onderwijsgevenden op 22 juli werden documenten gepresenteerd over de situatie bij IMEAO-2.

De vakbond deelde onder meer een brief van de verificatiecommissie en correspondentie met het ministerie van Onderwijs. Volgens de verificatiecommissie bestaan er zorgen over de financiële besluitvorming, de beschikbaarheid van financiële documenten, de verslaglegging en de interne controle binnen de school.

Daarnaast blijkt uit de stukken dat de vakbond al weken aandringt op een onafhankelijk onderzoek en ingrijpen door het ministerie.

Of er daadwerkelijk sprake is van onregelmatigheden, is niet aan de media om vast te stellen. Dat is de verantwoordelijkheid van de bevoegde instanties.

Maar juist daarom bestaan verificatiecommissies, interne controlemechanismen en onafhankelijke onderzoeken. Zij vormen de eerste verdedigingslinie tegen misbruik van publieke middelen.

IMEAO-2 staat niet op zichzelf

Het dossier rond IMEAO-2 staat niet op zichzelf.

Het afgelopen jaar heeft Suriname meerdere affaires gekend waarbij opnieuw vragen werden gesteld over toezicht, controle en goed bestuur.

Bij de Melkcentrale kwamen ernstige financiële onregelmatigheden aan het licht. Bij Grassalco ontstond ophef over het beheer van goud en volgden ingrijpende maatregelen. Ook bij de Telecommunicatie Autoriteit Suriname, TAS, ontstond discussie over het bestuur en het toezicht door de Raad van Commissarissen.

Daarnaast zagen we onderzoeken naar verdwenen goud, geld en kwik binnen het Korps Politie Suriname. Zelfs een arrestant wist spoorloos te verdwijnen terwijl hij onder de verantwoordelijkheid van de autoriteiten stond.

Op het eerste gezicht lijken dit verschillende dossiers. In werkelijkheid hebben ze één duidelijke overeenkomst.

Steeds opnieuw blijken controlemechanismen onvoldoende te hebben gewerkt, of rijzen daar op zijn minst ernstige vragen over. Steeds opnieuw wordt zichtbaar hoe kwetsbaar onze instituties zijn wanneer het toezicht niet optimaal functioneert of procedures niet strikt worden nageleefd.

Juist daarom raakt de kwestie bij IMEAO-2 aan iets veel groters dan één school.

Een land bouw je met sterke instituties

Een land bouw je niet alleen met wegen, bruggen en gebouwen. Een land bouw je vooral met sterke instituties.

Met verificatiecommissies die onafhankelijk hun werk kunnen doen. Met raden van toezicht die daadwerkelijk toezicht houden. Met interne controles die niet slechts op papier bestaan. Met bestuurders die verantwoording afleggen. En met ministeries die signalen serieus nemen en tijdig handelen.

Dat is precies wat deze regering bij haar aantreden heeft beloofd.

Nyun Pasi. Kenki a Systeem. Goed bestuur. Transparantie.

Dat zijn mooie woorden. Maar mooie woorden alleen veranderen geen land.

Uiteindelijk wordt een regering beoordeeld op de keuzes die zij maakt wanneer signalen van mogelijke misstanden zich aandienen. Dan moet blijken dat transparantie geen slogan is, maar onderdeel vormt van de bestuurscultuur.

Olie-inkomsten vergroten de verantwoordelijkheid

Die verantwoordelijkheid is vandaag groter dan ooit.

Suriname staat aan de vooravond van de ontwikkeling van de olie- en gassector. De inkomsten kunnen ons land economisch naar een hoger niveau tillen. Ze kunnen zorgen voor betere scholen, betere gezondheidszorg, betere infrastructuur en meer kansen voor toekomstige generaties.

Maar olie en gas brengen ook een enorme verantwoordelijkheid met zich mee.

Zonder sterke instituties, onafhankelijke controlemechanismen en maximale transparantie bestaat het risico dat de rijkdom van morgen de bron wordt van de problemen van overmorgen.

De geschiedenis leert dat natuurlijke rijkdom alleen tot ontwikkeling leidt wanneer het bestuur sterk genoeg is om die rijkdom eerlijk, transparant en verantwoord te beheren.

Meer dan verkiezingsbeloften

TFD zal daarom blijven hameren op sterke instituties, onafhankelijke controlemechanismen, transparantie en goed bestuur.

Niet omdat het uitsluitend om IMEAO-2, de Melkcentrale, Grassalco, TAS of welk dossier dan ook gaat. Het gaat om de toekomst van Suriname.

Juist nu de ontwikkeling van de olie- en gassector dichterbij komt, is dit hét moment om te bewijzen dat “Nyun Pasi” en “Kenki a Systeem” meer zijn dan verkiezingsbeloften.

Sterke instituties vormen het fundament waarop de toekomst van ons land zal worden gebouwd. Zonder dat fundament blijft iedere belofte slechts een mooie slogan.