Na maanden wachten op financiële informatie over de deelname van Suriname aan CARIFESTA XV heeft het ministerie een verslag naar de mediahuizen gestuurd. Key News had het ministerie per e-mail om het financiële verslag gevraagd. Het ontvangen document geeft echter geen volledig inzicht in de besteding van het geld. Het noemt enkele bedragen en verschillende kostenposten, maar vermeldt niet hoeveel aan iedere post is uitgegeven.

Een financiële verantwoording moet duidelijk maken hoeveel geld beschikbaar was en hoe dat geld is besteed. De lezer moet de bedragen kunnen volgen en controleren. Alleen melden dat er uitgaven zijn gedaan, is niet voldoende.

Verschil tussen budget en uitgaven

In het verslag staat dat USD 62.217,20 is toegekend. Daarvan is USD 14.558,70 in mindering gebracht voor ticketkosten. Vervolgens wordt vermeld dat USD 47.658,50 daadwerkelijk beschikbaar is gesteld. De totale uitgaven zouden USD 47.665,11 bedragen. Het document legt niet uit hoe het verschil van USD 6,61 is ontstaan.

Ook de ticketkosten zijn niet gespecificeerd. Er staat een totaalbedrag, maar niet hoeveel tickets zijn gekocht, hoeveel mensen hebben gereisd en wat de afzonderlijke tickets hebben gekost. Waren het tickets voor economyclass of businessclass? Dat staat er niet bij. Zonder die informatie is niet te beoordelen hoe het bedrag van USD 14.558,70 is opgebouwd.

Kostenposten zonder bedragen

Hetzelfde geldt voor de andere kosten. Het verslag noemt accommodatie en verblijf, transport en logistiek, verzekeringen, daggelden, artistieke en productionele ondersteuning, media, communicatie, audiovisuele ondersteuning, oefenfaciliteiten, consumpties en overige uitgaven. Het vermeldt echter niet hoeveel aan elk van deze onderdelen is besteed.

Hoeveel geld is bijvoorbeeld uitgegeven aan vervoer? Welk bedrag ging naar eten en drinken? Wat valt precies onder de post ‘communicatie’? Gaat het om telefoonkosten, promotie, mediaproductie of iets anders? En wat wordt bedoeld met ‘overige uitgaven’?

Zonder nadere toelichting blijven dit algemene omschrijvingen. Dat maakt het document lastig te controleren. Een opsomming van kostensoorten vertelt waar geld aan besteed zou kunnen zijn, maar niet hoeveel geld daadwerkelijk naar die onderdelen is gegaan. Daardoor kan niet worden nagegaan of de uitgaven overeenkomen met het beschikbare budget en hoe de bedragen zijn opgebouwd.

Juist bij de besteding van staatsmiddelen is die duidelijkheid nodig. Het gaat niet alleen om de vraag of een evenement is georganiseerd of een delegatie aan een festival heeft deelgenomen. Het gaat ook om de vraag hoe het publieke geld is besteed. De samenleving moet kunnen zien welke bedragen zijn betaald en waarvoor.

Voorgeschiedenis vraagt om duidelijkheid

Suriname heeft vaker moeite gehad met tijdige en volledige financiële verantwoording. Soms duurt het lang voordat informatie beschikbaar komt. In andere gevallen blijft de uitleg beperkt.

De financiële problemen rond CARIFESTA XI in 2013 en de onderzoeken die daarop volgden, laten zien waarom een goede administratie en controleerbare verslaglegging belangrijk zijn. De Rekenkamer heeft destijds niet alles kunnen goedkeuren, omdat veel gegevens niet waren ingediend.

Juist die voorgeschiedenis maakt het extra moeilijk te begrijpen waarom nu een globale opsomming als financieel verslag wordt verspreid.

Hoe kan het ministerie denken dat hiermee kan worden volstaan? En hoe kan het dit document als financieel verslag naar de mediahuizen sturen terwijl essentiële informatie ontbreekt? Alleen totaalbedragen noemen biedt onvoldoende inzicht. Een lijst met kostenposten is geen volledige verantwoording.

Controleerbaar overzicht nodig

Wat nodig is, is een overzicht waarin per kostenpost het bedrag staat, met een toelichting op wat onder die post valt. Voor de tickets moet duidelijk zijn hoeveel er zijn gekocht en wat de afzonderlijke kosten waren. Ook het verschil tussen het beschikbare bedrag en de totale uitgaven hoort te worden verklaard.

Zolang die informatie ontbreekt, kan de samenleving niet vaststellen hoeveel geld precies waaraan is besteed. Dat is niet het niveau van transparantie dat bij de verantwoording van staatsmiddelen hoort.