Overal Carnaval

Dit jaar lijkt het kleurrijke, februari, verrassings-, verkleed- en feestseizoen in een of andere vorm post te hebben gevat in heel veel landen in de wereld, inclusief Suriname. Tenminste, zo voelt het een beetje aan. En dan is dat niet altijd vanwege positieve ontwikkelingen.

Aangejaagd door de VS en zijn oude/nieuwe president Donald Trump, springen ze al een week of twee op een neer van opwinding in Europa. Niet dat Europese landen Amerika en zijn president nodig hebben om carnaval te vieren. Ze kunnen er echt wel wat van in Europa. Neem bijvoorbeeld de provincie Limburg, in Nederland: carnaval is daar een echte traditie met een miljoenen seizoensgebonden business eromheen.

Maar dit jaar domineert het geopolitieke circus het Europese carnavalsseizoen. Trump en zijn vicepresident, J.D. Vance deden in het Witte Huis, live, voor de ogen van de wereld een onnavolgbare tag-team aanval op hun gast, de president van Oekraïne, Volodymyr Zelensky. Niemand zo trots als Trump, Vance en hun enthousiaste aanhang.

Vooral Europa schrikt zich de geest uit het lijf bij die vertoning: Het is echt. Trump schijnt echte goede vrienden te willen worden met de president van Rusland, Vladimir Poetin en lijkt geen problemen te hebben Oekraïne en de rest van Europa op te offeren om de agressieve boeboelaas voor zich te winnen. Of is het toch entertainment of een ordinaire, protection-money, strategie om voordelige deals te sluiten.

Het zekere voor het onzekere. Gillend en rennend besluiten de Europeanen alle strenge monetaire regels en begrotingsregels over boord te gooien, om samen 800 miljard te gaan lenen voor een bliksemsnelle en afschrikwekkende herbewapening van hun continent, crisis! Tijdens carnaval. Alles moet mogelijk gemaakt worden om Europa te beschermen tegen de veroveringsdrang van Poetin, die zelf hiermee zeker wel voldoende aanleiding heeft om het grootste Russische feest in jaren te starten.

In deze fase zijn de paniek in Europa en de onvoorspelbaarheid van Trump voorlopig nog ver van mijn bed, reality tv-vermaak voor ons in Suriname. Reken maar, we krijgen gauw te maken met de schokgolven. Voorlopig hebben wij ook onze eigen “carnaval”, voor opwinding en vermaak.
Eigenlijk is de avondvierdaagse wandelmars het meest carnaval-achtige evenement dat wij hebben. God zegene de werken van Purcy Olivieira.

Maar dit jaar zijn het niet kleurrijk uitgedoste lopers en groepen, die de show stelen. Het zijn de politieke krachten, spelers en partijen die de belangrijkste bronnen zijn van het voorjaars-vermaak.
Verkiezingstijd. Verkiezingsstrijd

Waren ze dronken toen de kleine partijen-samenwerking OptSu werd geproclameerd? Niet lang nadat ze het electoraat vertelden, dat ze samen de verkiezingen zouden ingaan, om kiezers een optie te bieden, is de eerste ruzie een feit. Wayne Telgt, voorzitter van de SPA, mag niet de lijsttrekker worden van OptSu: Telgt heeft te nauwe banden met de zittende coalitie, is de reden.

Er is dus onvoldoende vertrouwen in Telgt, of juist voldoende wantrouwen naar de SPA-voorman. Maar hoe dan was zo een belangrijk ding als het lijsttrekkerschap van de combinatie niet voor de huwelijksvoltrekking besproken? Waren ze dronken?

Achteraf blijkt dat een tekstbericht van voormalig SPA-voorzitter Guno Castelen mogelijk een rol heeft gespeeld in het ontstaan van de spanningen binnen OptSu. De verklaring van Castelen voor deze ongevraagde interventie, klinkt net zo kleurrijk als het hele geval. Maar als een tekstbericht, van iemand uit het SPA-verleden, zoveel beroering kan veroorzaken, lijkt OptSu geen echte optie om stabiliteit en groei te brengen voor Suriname.

En natuurlijk gebeurde er meer in het “feestgejoel.” Bij de VHP doen ze er alles aan om het zoveelste drama, met het water te Weg naar Zee, niet te laten verworden tot iets dat ze stemmen gaat kosten op 25 mei. Ongunstige timing van Moeder Natuur, voor de grootste regeringspartij.

Als het in de afgelopen jaren steeds lapwerk was, nu worden er stappen gezet om de bewoners en vooral land- en tuinbouwers van dat gebied een goede, betrouwbare, fysieke bescherming te geven tegen de zee. Met een dijk, ditmaal. Nu kan het plotseling wel, is het veelgehoorde, sceptische geluid.

En er zijn meer van soortgelijke klanken. Financiële sociale uitkeringen worden verhoogd. De AOV bijvoorbeeld wordt met SRD 500 naar boven bijgesteld. De regering wordt tegelijk bedankt en vervloekt hiervoor: de verhoging is, vanwege de uitholling van de koopkracht de afgelopen tien jaar, natuurlijk meer dan welkom.

Maar dat het uitgerekend nu gebeurd, geeft de indruk dat het een geplande verkiezingsstunt is, om stemmen te winnen, natuurlijk. Maar deze is dan wel eentje die wordt uitgevoerd met staatsmiddelen, is de algemene beschuldiging. Totaal niet uniek, by the way. Bijna iedereen deed het eerder.

Precies zoals de prijs van vis steeds vaker wordt aangepast rond Goede Vrijdag, mag je er bijna blind op rekenen dat sociale uitkeringen worden bijgesteld, in de maanden voor de verkiezingen. Tot over vijf jaar dus, voor de volgende ronde verhogingen.

Het mag dan heel erg op carnaval lijken, de Inheemsen krijg je in elk geval ditmaal niet dronken. Zij zijn ervan overtuigd dat de voorgenomen overeenkomst van de staat, met het Chinese mijnbouwbedrijf Chinalco, niet van tafel is gehaald, zoals is beloofd. De toch al zo vaak bedrogen Inheemse gemeenschappen, ruiken een zoveelste fromu en willen daarom naar de onafhankelijke rechter stappen. Een nuchtere calculatie: verkiezingstijd is de beste tijd om de politiek onder druk te zetten.

Er gebeurt deze dagen, hier bij ons en in grote delen van de wereld, zoveel tegelijk dat het bijna niet bij te houden is. Precies als bij carnaval, maar dan wel met het verschil dat de gevolgen groot en echt zijn en behoorlijk kunnen gaan inhakken op welvaart, veiligheid en bestaanszekerheid. Daarom het advies: al voelt het heel erg aan als carnaval, wordt niet dronken.

En zeker niet op de laatste plaats: assalam waleikum. Gezegende dagen, moslimbroeders en zusters, ook in Gaza, waar Trump decennia van strijd, destructie en leed, via een hoogst ongevoelige interventie en investeringen wil vervangen met een ressort voor fun, feest en vermaak. Neen, niet overal Carnaval.