DNA-lid Rawien Raghoenandan vraagt dringend aandacht voor de achterstanden en knelpunten waarmee veel leerkrachten in Suriname al geruime tijd kampen. Hij doet daarbij een beroep op de ministers van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MINOWC), Binnenlandse Zaken (BIZA) en Financiën om de problemen met de hoogste prioriteit aan te pakken.
Volgens Raghoenandan vervullen leerkrachten een onmisbare rol binnen de samenleving, omdat zij dagelijks bijdragen aan de vorming van burgers. Ondanks die belangrijke taak blijven fundamentele rechten en voorzieningen voor een grote groep onderwijsgevenden echter uit.
Het DNA-lid noemt het zorgwekkend dat leerkrachten die inmiddels met pensioen zijn gegaan, nog steeds wachten op de uitbetaling van hun gratificatie. Ook wijst hij erop dat er leerkrachten zijn die al 15 tot 20 jaar werkzaam zijn, zonder ooit een vaste aanstelling te hebben gekregen. Volgens hem wijst dit op een ernstig gebrek aan rechtszekerheid en waardering binnen het onderwijsveld.
Raghoenandan stelt verder dat leerkrachten die informatie proberen te krijgen over hun dossiers vaak telkens hetzelfde antwoord ontvangen: dat hun zaak nog in behandeling is. In de praktijk betekent dit volgens hem dat zij herhaaldelijk kosten moeten maken om navraag te doen naar hun eigen rechten, zonder dat daar een concreet resultaat tegenover staat. Dit legt volgens hem extra financiële en mentale druk op de beroepsgroep.
Daarnaast vraagt hij aandacht voor het uitblijven van een noodzakelijke salariscorrectie voor leerkrachten, terwijl de kosten van levensonderhoud blijven stijgen. Volgens Raghoenandan heeft deze situatie niet alleen gevolgen voor het welzijn van de leerkrachten zelf, maar ook voor de kwaliteit en continuïteit van het onderwijs in Suriname.
Het DNA-lid roept daarom de minister van MINOWC op om snel duidelijkheid te brengen in de afhandeling van openstaande dossiers. Aan de minister van BIZA vraagt hij om de administratieve processen rond vaste aanstellingen te versnellen. Ook doet hij een beroep op de minister van Financiën om middelen vrij te maken voor de uitbetaling van achterstallige gratificaties en voor eerlijke salariscorrecties.
Volgens Raghoenandan is de tijd van uitstel voorbij en verdienen leerkrachten niet alleen waarderende woorden, maar vooral concrete maatregelen. “Wie investeert in leerkrachten, investeert in de toekomst van Suriname”, benadrukt hij.
